พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๗
๒. วัชชีปุตตกเถรถาคา
เล่ม ๒๖Text layerBuddha’s wordsItems ๑๙๙ (Royal Thai)2/10 in วรรคที่ ๗4 editions
_______
๒. วชฺชิปุตฺตกตฺเถรคาถา
๒. วัชชีปุตตกเถรคาถา
ภาษิตของพระวัชชีบุตรเถระ
ทราบว่า ท่านพระวัชชีบุตรเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๗ วัชชีปุตตกเถรถาคา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 273–273 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 326–326
บาลี (มหาจุฬาฯ)
เอกกา มยํ อรญฺเญ วิหราม
อปวิทฺธํว วนสฺมึ ทารุกํ
ตสฺส เม พหุกา ปิหยนฺติ
เนรยิกา วิย สคฺคคามินนฺติ.
วชฺชิปุตฺตโก เถโร.
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
เราอยู่ในป่าแต่ผู้เดียว เหมือนกับท่อนไม้ที่เขาทิ้งไว้ในป่า
คนหมู่มากปรารถนาจะเป็นเช่นอย่างเรา
เหมือนสัตว์นรกพากันปรารถนาผู้ไปสวรรค์
End of ๒. วัชชีปุตตกเถรถาคา