พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๘
๓. มาณวเถรคาถา
เล่ม ๒๖Text layerBuddha’s wordsItems ๒๑๐ (Royal Thai)3/10 in วรรคที่ ๘4 editions
_______
๓. มาณวตฺเถรคาถา
๓. มาณวเถรคาถา
ภาษิตของพระมาณวเถระ
ทราบว่า ท่านพระมาณวเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๘ มาณวเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 276–276 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 330–330
บาลี (มหาจุฬาฯ)
ชิณฺณญฺจ ทิสฺวา ทุกฺขิตญฺจ พฺยาธิตํ
มตญฺจ ทิสฺวา คตมายุสงฺขยํ
ตโต อหํ นิกฺขมิตูน ปพฺพชึ
ปหาย กามานิ มโนรมานีติ.
มาณโว เถโร.
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
เราได้พบเห็นคนแก่ คนเจ็บหนัก
และคนตายเมื่อถึงอายุขัย
หลังจากนั้นก็ละกามารมณ์อันเป็นที่น่าพึงใจเสียได้
จึงออกบวช
End of ๓. มาณวเถรคาถา