arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๘

๗. หัตถาโรหปุตตเถรคาถา

เล่ม ๒๖

Text layerBuddha’s wordsItems ๒๑๔ (Royal Thai)7/10 in วรรคที่ ๘4 editions

_______

๗. หตฺถาโรหปุตฺตตฺเถรคาถา

๗. หัตถาโรหปุตตเถรคาถา

ภาษิตของพระหัตถาโรหบุตรเถระ

ทราบว่า ท่านพระหัตถาโรหบุตรเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๘ หัตถาโรหปุตตเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 277–277 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 331–331

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อิทํ ปุเร จิตฺตมจาริ จาริกํ

เยนิจฺฉกํ ยตฺถกามํ ยถาสุขํ

ตทชฺชหํ นิคฺคเหสฺสามิ โยนิโส

หตฺถึ ปภินฺนํ วิย องฺกุสคฺคโหติ.

หตฺถาโรหปุตฺโต เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

แต่ก่อนจิตนี้ได้ท่องเที่ยวไปในอารมณ์ต่าง ๆ

ตามความปรารถนา ตามความต้องการ ตามความสบาย

วันนี้ เราจะข่มจิตนั่นโดยอุบายอันแยบยล

เหมือนควาญช้างปราบพยศช้างตกมัน

End of ๗. หัตถาโรหปุตตเถรคาถา