arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๘

๑๐. อุคคเถรคาถา

เล่ม ๒๖

Text layerBuddha’s wordsItems ๒๑๗ (Royal Thai)10/10 in วรรคที่ ๘4 editions

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๘ อุคคเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 26, pp. 356–357

Page 356

๑๐. อุคคเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับการสิ้นกรรม

นัยว่า ท่านพระอุคคเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๒๑๗}[๘๐] กรรมที่เราได้ทำไว้แล้ว ไม่ว่าน้อยหรือมาก ทั้งหมดนั้นก็สิ้นไปแล้ว บัดนี้ภพใหม่ไม่มีต่อไปอีก

จบ อัฎฐมวรรค

รวมพระเถระที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. พระวัจฉปาลเถระ ๒. พระอาตุมเถระ

๓. พระมาณวเถระ ๔ .พระสุยามนเถระ

๕. พระสุสารทเถระ ๖. พระปิยัญชหเถระ

๗. พระหัตถาโรหปุตตเถระ ๘. พระเมณฑสิรเถระ

๙. พระรักขิตเถระ ๑๐. พระอุคคเถระ

Page 357

๙. นวมวรรค

๑. สมิติคุตตเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับกรรม

นัยว่า ท่านพระสมิติคุตตเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๒๑๘}[๘๑] บาปกรรมใดที่เราได้ทำไว้แล้วในชาติอื่น ๆ ในกาลก่อนผลแห่งบาปกรรมนั้น เราจะต้องเสวยในอัตภาพนี้เอง เพราะกรรมนั้นไม่มีความเกี่ยวเนื่องกับอัตภาพอื่น

๒. กัสสปเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับการเลือกทิศทางที่ถูก

นัยว่า ท่านพระกัสสปเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๒๑๙}[๘๒] ในทิศาภาคใด ๆ มีภักษาหาได้ง่าย มีความเกษม และ ไม่มีภัย เจ้าจงไปทางทิศาภาคนั้น ๆ เถิด ลูกเอ๋ย ขออย่าให้เจ้าประสบความเศร้าโศกเสียใจเลย

Footnotes (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑สุภาษิตคาถานี้ โยมมารดากล่าวสอนท่านพระกัสสปเถระขณะที่ท่านกลับไปเยี่ยม มีความเป็นมา ดังนี้ ท่านพระกัสสปเถระเป็นบุตรของพราหมณ์มีชื่อเสียงคนหนึ่งในพระนครสาวัตถี บิดาเสียชีวิต ขณะที่ท่านยังเป็นเด็ก มารดารับหน้าที่เลี้ยงดู อยู่มาวันหนึ่ง ไดัไปพระเชตวันมหาวิหาร ฟังพระธรรมเทศนาที่พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงแล้วสำเร็จเป็นอริยบุคคลชั้นโสดาบัน กลับไปหามารดาขออนุญาตบวช และได้รับอนุญาตบวช เมื่อออกพรรษา มีความประสงค์จะตามเสด็จพระศาสดาไปจาริกตามชนบทต่าง ๆ จึงกลับไปลาโยมมารดา และได้ฟังโยมมารดากล่าวสอน ด้วยสุภาษิตคาถานี้ จึงเกิดความอุตสาหะเริ่มเจริญวิปัสสนา ไม่นานนักก็สำเร็จเป็นพระอรหันต์ แล้วนำสุภาษิตคาถานี้มากล่าวซ้ำายํ้าว่าเป็นเหตุให้บรรลุอรหัตตผล (ขุ.เถร.อ. ๑/๒๗๖-๒๗๗)