arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา · สัตตกนิบาต

๔. โสปากเถรคาถา

เล่ม ๒๖

Text layerBuddha’s wordsItems ๓๖๔ (Royal Thai)4/5 in สัตตกนิบาต4 editions

_______

๔. โสปากตฺเถรคาถา

๔. โสปากเถรคาถา

ภาษิตของพระโสปากเถระ

(พระโสปากเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา สัตตกนิบาต โสปากเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 52 · Chaloem Phrakiat Volume 26)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 340–341 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 421–421

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ทิสฺวา ปาสาทฉายายํ จงฺกมนฺตํ นรุตฺตมํ

ตตฺถ นํ อุปสงฺกมฺม วนฺทิสฺสํ (๑) ปุริสุตฺตมํ.

Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. 1สี.อิ. วนฺทิสํ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เราได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้สูงสุดกว่านรชน

เสด็จจงกรมที่ร่มเงาแห่งพระคันธกุฎี

ได้เข้าไปเฝ้าพระองค์ซึ่งเป็นบุรุษผู้สูงสุด แล้วถวายบังคม ณ ที่นั้น

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เอกํสํ จีวรํ กตฺวา สํหริตฺวาน (๑) ปาณโย

อนุจงฺกมิสฺสํ วิรชํ สพฺพสตฺตานมุตฺตมํ.

Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. 1ก. สํฆริตฺวาน
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ได้ห่มจีวรเฉวียงบ่า ประนมมือ เดินจงกรมตามพระองค์

ผู้ซึ่งปราศจากกิเลสดุจธุลีสูงสุดกว่าสรรพสัตว์

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ตโต ปเญฺห อปุจฺฉิ มํ ปญฺหานํ โกวิโท วิทู

อจฺฉมฺภี จ อภีโต จ พฺยากาสึ สตฺถุโน อหํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ลำดับนั้น พระองค์ได้ตรัสถามปัญหากับเรา

เราเชี่ยวชาญรอบรู้ปัญหาทั้งหลาย

จึงไม่สะทกสะท้านและหวาดกลัว

ได้พยากรณ์ถวายพระศาสดา

บาลี (มหาจุฬาฯ)

วิสฺสชฺชิเตสุ ปเญฺหสุ อนุโมทิ ตถาคโต

ภิกฺขุสํฆํ วิโลเกตฺวา อิมมตฺถํ อภาสถ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เมื่อเราแก้ปัญหาถวายเสร็จแล้ว

พระตถาคตทรงอนุโมทนาแล้ว

ทรงเหลียวดูภิกษุสงฆ์ได้ตรัสเนื้อความนี้ว่า

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ลาภา องฺคานํ มคธานํ (๑) เยสายํ ปริภุญฺชติ

จีวรํ ปิณฺฑปาตญฺจ ปจฺจยํ สยนาสนํ

ปจฺจุฏฺฐานญฺจ สามีจึ เตสํ ลาภาติ จาพฺรวิ.

Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. 1ก. องฺคมคธานํ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เป็นลาภของชาวอังคะและชาวมคธ

ที่โสปากภิกษุนี้บริโภค จีวร บิณฑบาต

เสนาสนะ และคิลานปัจจัย

และได้ตรัสถึงการต้อนรับและสามีจิกรรม

ของชาวอังคะและชาวมคธเหล่านั้น ว่าเป็นลาภของพวกเขา

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อชฺชตคฺเค มํ โสปาก ทสฺสนาโยปสงฺกม

เอสา เจว เต โสปาก ภวตุ อุปสมฺปทา.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

โสปากะ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เธอจงมาพบเรา

และการแก้ปัญหานี้แหละ จงเป็นการอุปสมบทของเธอ

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ชาติยา สตฺตวสฺโสหํ ลทฺธาน อุปสมฺปทํ

ธาเรมิ อนฺติมํ เทหํ อโห ธมฺมสุธมฺมตาติ.

โสปาโก เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เราเกิดมามีอายุได้ ๗ ขวบ ก็ได้อุปสมบทแล้ว

ยังทรงร่างกายซึ่งมีในภพสุดท้ายอยู่

น่าอัศจรรย์จริง ความที่ธรรมเป็นธรรมดี