arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · สุปัณณสังยุต

๑๗–๔๖. ชลาพุชาทิทานูปการสูตร ที่ ๑-๓๐

เล่ม ๑๗

Text layerBuddha’s wordsItems ๕๓๖ (Royal Thai)6/6 in สุปัณณสังยุต4 editions

The Pali of this edition numbers paragraphs differently: Thai 536 corresponds to Pali 535.

๑๗-๔๖ ชลาพุชาทิทานูปการสูตรที่ ๑-๓๐

ว่าด้วยเหตุปัจจัยให้บุคคลเข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค สุปัณณสังยุต ชลาพุชาทิทานูปการสูตร ที่ ๑-๓๐ (Royal Thai Volume 17 · Mahachula Volume 17 · Mahamakut Volume 27 · Chaloem Phrakiat Volume 17)

Pali (Siam Rath)

สาวตฺถี ฯ เอกมนฺตํ นิสินฺโน โข โส ภิกฺขุ ภควนฺตํ เอตทโวจ โก นุ โข ภนฺเต เหตุ โก ปจฺจโย เยน มิเธกจฺโจ กายสฺส เภทา ปรํ มรณา ชลาพุชานํ สุปณฺณานํ ฯเปฯ สํเสทชานํ สุปณฺณานํ ฯ อุปปาติกานํ สุปณฺณานํ สหพฺยตํ อุปปชฺชตีติ ฯ อิธ ภิกฺขุ เอกจฺโจ กาเยน ทฺวยการี โหติ วาจาย ทฺวยการี มนสา ทฺวยการี ตสฺส สุตํ โหติ อุปปาติกา สุปณฺณา ทีฆายุกา วณฺณวนฺโต สุขพหุลาติ ฯ ตสฺส เอวํ โหติ อโห วตาหํ กายสฺส เภทา ปรํ มรณา อุปปาติกานํ สุปณฺณานํ สหพฺยตํ อุปปชฺเชยฺยนฺติ ฯ โส อนฺนํ เทติ ปานํ เทติ วตฺถํ เทติ ยานํ เทติ มาลํ เทติ คนฺธํ เทติ วิเลปนํ เทติ เสยฺยํ เทติ อาวสถํ เทติ ปทีเปยฺยํ เทติ ฯ โส กายสฺส เภทา ปรํ มรณา อุปปาติกานํ สุปณฺณานํ สหพฺยตํ อุปปชฺชติ ฯ อยํ โข ภิกฺขุ เหตุ อยํ ปจฺจโย เยน มิเธกจฺโจ กายสฺส เภทา ปรํ มรณา อุปปาติกานํ สุปณฺณานํ สหพฺยตํ อุปปชฺชตีติ ฯ (เอวํ ๑ ปิณฺฑิเกน ฉจตฺตาฬีสํ สุตฺตนฺตา โหนฺติ) ฯ

สุปณฺณสํยุตฺตํ นิฏฺฐิตํ ฯ

ตสฺสุทฺทานํ

สุทฺธกํ หรติ ๒ เจว ทฺวยการี จตุโรปิ ๓ จญ

ทานูปการา จตฺตาโร ๔ สุปณฺเณหิ ๕ สุปฺปกาสิตาติ ฯ

______________

๑ ยุ. ปิณฺฑเกน ฉ จตฺตาฬีส ฯ ๒ โป. วิหรนฺติ ฯ ยุ. หรนฺติ ฯ ๓ ยุ. จตุโร จ ฯ

๔ ยุ. ทานุปการ จ จตฺตาโร ฯ ๕ ม. สุปณฺเณ ฯ ยุ. สุปณฺณา ฯ

Royal Thai

พระนครสาวัตถี. ภิกษุนั้นนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว ได้ทูลถามพระ

ผู้มีพระภาคว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอ เป็นเหตุ เป็นปัจจัย ให้บุคคลบางคนในโลกนี้เมื่อตายไป ย่อมเข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นชลาพุชะ ... ของพวกครุฑที่เป็นสังเสทชะ ... ของพวกครุฑที่เป็นอุปปาติกะ พระเจ้าข้า?

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ดูกรภิกษุ บุคคลบางคนในโลกนี้ เป็นผู้กระทำกรรมทั้งสองด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจ เขาได้สดับมาว่า พวกครุฑที่เป็นอุปปาติกะ มีอายุยืน มีวรรณะงาม มีความสุขมาก. เขาจึงมีความปรารถนาอย่างนี้ว่า โอหนอ เมื่อตายไป ขอเราพึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นอุปปาติกะ. เขาจึงให้ข้าว น้ำ ผ้า ยาน มาลา ของหอมเครื่องลูบไล้ ที่นอน ที่พัก ประทีป และอุปกรณ์แห่งประทีป เมื่อตายไป เขาย่อมเข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นอุปปาติกะ. ดูกรภิกษุ ข้อนี้แลเป็นเหตุ เป็นปัจจัย ให้บุคคลบางคนในโลกนี้ เมื่อตายไป ย่อมเข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นอุปปาติกะ.

จบ สูตรที่ ๑๗-๔๖.

(พระสูตร ๔๖ สูตร พึงประมวลมาอย่างนี้)

จบ สุปัณณสังยุต

----------------------------------------

รวมพระสูตรที่มีในสังยุตนี้ คือ

๑. สุทธกสูตร ๓. ทวยการีสูตร ๔ สูตร

๒. หรติสูตร ๔. ทานูปการสูตร ๔๐ สูตร.

End of ๑๗–๔๖. ชลาพุชาทิทานูปการสูตร ที่ ๑-๓๐