พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · สุปัณณสังยุต
๓. ทวยการีสูตร ที่ ๑
เล่ม ๑๗Text layerBuddha’s wordsItems ๕๓๓ (Royal Thai)3/6 in สุปัณณสังยุต4 editions
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค สุปัณณสังยุต ทวยการีสูตร ที่ ๑ (Royal Thai Volume 17 · Mahachula Volume 17 · Mahamakut Volume 27 · Chaloem Phrakiat Volume 17)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 17, pp. 363–363
ที่เป็นชลาพุชะ ที่เป็นสังเสทชะ และที่เป็นโอปปาติกะไปได้ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย กำเนิดของครุฑมี ๔ ประเภทนี้แล”
๓. ทวยการีสูตร
ว่าด้วยเหตุปัจจัยให้เข้าถึงความเป็นครุฑ
{๕๓๓} [๓๙๔] เรื่องเกิดฃึ้นที่พระนครสาวัตถี
ภิกษุรูปหนึ่งเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถีงที่ประทับครั้นแล้วถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้า นั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคนในโลกนี้หลังจากตายไปจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นอัณฑชะ”
พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ บุคคลบางคนในโลกนี้เป็นผู้
ทำกรรมทั้งสองด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจ เขาได้สดับมาว่าพวกครุฑที่เป็นอัณฑชะมีอายุยืน มีรัศมีงาม มีความสุขมาก เขาจึงมีความปรารถน่าอย่างนี้ว่า ‘โอหนอ หลังจากตายไปขอให้เราได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นอัณฑชะด้วยเกิด’ หลังจากตายไปเขาจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นอัณฑชะ ดูก่อนภิกษุ ข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคน
ในโลกนี้หลังจากตายไปจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกครุฑที่เป็นอัณฑชะ”
๔- ๖. ทุติยาทิทวยการีสูตร
ว่าด้วยเหตุปัจจัยให้เข้าถึงความเป็นครุฑ
{๕๓๔} [๓๙๕-๓๙๗] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี
ภิกษุนั้นนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า
“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคน
End of ๓. ทวยการีสูตร ที่ ๑