พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ลักขณสังยุตต์ · ทุติยวรรค
๙. สิกขมานาสูตร
เล่ม ๑๖Text layerBuddha’s wordsItems ๖๕๘ (Royal Thai)9/11 in ทุติยวรรค4 editions
๙. ปาปสิกฺขมานสุตฺต
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ลักขณสังยุตต์ ทุติยวรรค สิกขมานาสูตร (Royal Thai Volume 16 · Mahachula Volume 16 · Mahamakut Volume 26 · Chaloem Phrakiat Volume 16)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 16, pp. 247–247 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 16, pp. 311–311
บาลี (มหาจุฬาฯ)
อทฺทสํ สิกฺขมานํ เวหาสํ คจฺฉนฺตึ. ตสฺสา สงฺฆาฏิปิ อาทิตฺตา ฯเปฯ ปาปสิกฺขมานา อโหสิ ฯเปฯ นวมํ.
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
“ได้เห็นสิกขมานาเปรตลอยขึ้นสู่กลางอากาศ สังฆาฏิของมันถูกไฟติด ลุกโชน จนมันร้องครวญคราง ฯลฯ
ภิกษุทั้งหลาย เปรตนั้นเคยเป็นสิกขมานาชั่ว” ฯลฯ
ปาปสิกขมานาสูตรที่ ๙ จบ
Footnotes (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
- 1ดูเทียบ วิ.มหา. (แปล) ๑/๒๓๐/๒๔๑-๒๔๔
End of ๙. สิกขมานาสูตร