พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · อนุรุทธสังยุต
เจโตปริจจสูตร
เล่ม ๑๙Text layerBuddha’s wordsItems ๑๒๘๙ (Royal Thai)5/15 in อนุรุทธสังยุต4 editions
๔. เจโตปริยสูตร
ว่าด้วยเหตุที่ทำให้ได้เจโตปริยญาณ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค อนุรุทธสังยุต เจโตปริจจสูตร (Royal Thai Volume 19 · Mahachula Volume 19 · Mahamakut Volume 31 · Chaloem Phrakiat Volume 19)
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 19, pp. 443–443
The Mahachula Pali of this passage is not in the e-tipitaka data.
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
“ผู้มีอายุทั้งหลาย อนึ่ง ผมกำหนดรู้ใจของสัตว์เหล่าอื่น ของบุคคล เหล่าอื่นได้ด้วยใจ คือ จิตมีราคะก็รู้ว่าจิตมีราคะ ฯลฯ จิตยังไม่หลุดพ้นก็รู้ว่าจิต ยังไม่หลุดพ้น ก็เพราะสติปัฏฐาน ๔ ประการนี้ที่ผมเจริญ ทำให้มากแล้ว”
เจโตปริยสูตรที่ ๔ จบ
Footnotes (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
- 1ดูเนื้อความเต็มในข้อ ๘๒๓ (ปุพพสูตร) หน้า ๓๙๓ ในเล่มนี้
End of เจโตปริจจสูตร