arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · อนุรุทธสังยุต

เจโตปริจจสูตร

เล่ม ๑๙

Text layerBuddha’s wordsItems ๑๒๘๙ (Royal Thai)5/15 in อนุรุทธสังยุต4 editions

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค อนุรุทธสังยุต เจโตปริจจสูตร (Royal Thai Volume 19 · Mahachula Volume 19 · Mahamakut Volume 31 · Chaloem Phrakiat Volume 19)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 19, pp. 460–460

Page 460

๓. ทิพพโสตสูตร

ว่าด้วยเจริญสติปัฏฐานได้เสียง ๒ ชนิด

{๑๒๘๘} [๙๑๑] “ดูก่อนท่านผู้มีอายุทั้งหลาย ก็แลเพราะเจริญ เพราะทำให้มากซึ่งสติปัฏฐาน ๔ เหล่านี้ ผมย่อมได้ยินเสียง ๒ ชนิด คือ เสียงทิพย์และเสียงมนุษย์ ทั้งที่อยู่ไกลและใกล้ ด้วยทิพยโสตธาตุอันบริสุทธิ์ล่วงโสตวิสัยของมนุษย์”

๔. เจโตปริยสูตร

ว่าด้วยเจริญสติปัฏฐานกำหนดรู้ใจผู้อื่นได้

{๑๒๘๙} [๙๑๒] “ดูก่อนท่านผู้มีอายุทั้งหลาย ก็แลเพราะเจริญ เพราะทำให้มากซึ่งสติปัฏฐาน ๔ เหล่านี้ ผมย่อมกำหนดรู้ใจของสัตว์อื่นของบุคคลอื่นด้วยใจได้ คือ จิตมีราคะก็รู้ว่าจิตมีราคะ... จิตหลุดพ้นแล้วก็รู้ว่าจิตหลุดพ้นแล้ว’

๕. ฐานสูตร

ว่าด้วยเจริญสติปัฏฐานรู้ฐานะอฐานะได้

{๑๒๙๐} [๙๑๓] “ดูก่อนท่านผู้มีอายุทั้งหลาย ก็แลเพราะเจริญ เพราะทำให้มากซึ่งสติปัฏฐาน ๔ เหล่านี้ ผมย่อมรู้ประจักษ์ฐานะโดยความเป็นฐานะ และอฐานะโดยความเป็นอฐานะตามความเป็นจริงได้”