พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · ชราวรรค
๑๐. กวิสูตร
เล่ม ๑๕Text layerBuddha’s wordsItems ๑๗๖–๑๗๗ (Royal Thai)10/10 in ชราวรรค4 editions
๑๐. กวิสุตฺต
๑๐. กวิสูตร
ว่าด้วยกวี
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต ชราวรรค กวิสูตร (Royal Thai Volume 15 · Mahachula Volume 15 · Mahamakut Volume 24 · Chaloem Phrakiat Volume 15)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 15, pp. 43–43 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 15, pp. 72–72
กึสุ นิทานํ คาถานํ กึสุ ตาสํ วิยญฺชนํ
กึสุ สนฺนิสฺสิตา คาถา กึสุ คาถานมาสโยติ.
ฉนฺโท นิทานํ คาถานํ อกฺขรา ตาสํ วิยญฺชนํ
นามสนฺนิสิตา คาถา กวิ คาถานมาสโยติ.
ชราวคฺโค ฉฏฺโฐ. ตสฺสุทฺทานํ
ชรา อชรสา มิตฺตํ วตฺถุ ตีณิ ชนานิ จ
อุปฺปโถ จ ทุติโย จ กวินา ปูริโต วคฺโคติ.
เทวดาทูลถามว่า
อะไรเล่าเป็นต้นเหตุของคาถา
อะไรเล่าเป็นเครื่องปรากฏของคาถาเหล่านั้น
คาถาอาศัยอะไรเล่า อะไรเล่าเป็นที่อาศัยของคาถา
พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า
ฉันท์เป็นต้นเหตุของคาถา
อักขระเป็นเครื่องปรากฏของคาถาเหล่านั้น
คาถาอาศัยชื่อ กวีเป็นที่อาศัยของคาถา
กวิสูตรที่ ๑๐ จบ
ชราวรรคที่ ๖ จบ
รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. ชราสูตร ๒. อชรสาสูตร
๓. มิตตสูตร ๔. วัตถุสูตร
๕. ปฐมชนสูตร ๖. ทุติยชนสูตร
๗. ตติยชนสูตร ๘. อุปปถสูตร
๙. ทุติยสูตร ๑๐. กวิสูตร
End of ๑๐. กวิสูตร