พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · ยักขสังยุต
๑๐. ทุติยสุกกาสูตร
เล่ม ๑๕Text layerBuddha’s wordsItems ๘๓๔–๘๓๕ (Royal Thai)10/12 in ยักขสังยุต4 editions
๑๐. ทุติยสุกฺกาสุตฺต
๑๐. ทุติยสุกกาสูตร
ว่าด้วยสุกกาภิกษุณี สูตรที่ ๒
ว่าด้วยสุกกาภิกษุณี สูตรที่ ๒
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ยักขสังยุต ทุติยสุกกาสูตร (Royal Thai Volume 15 · Mahachula Volume 15 · Mahamakut Volume 25 · Chaloem Phrakiat Volume 15)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 15, pp. 257–257 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 15, pp. 350–350
เอกํ สมยํ ภควา ราชคเห วิหรติ เวฬุวเน กลนฺทกนิวาเป. เตน โข ปน สมเยน อญฺญตโร อุปาสโก สุกฺกาย ภิกฺขุนิยา โภชนํ อทาสิ. อถ โข สุกฺกาย ภิกฺขุนิยา อภิปฺปสนฺโน ยกฺโข ราชคเห รถิกาย รถิกํ สิงฺฆาฏเกน สิงฺฆาฏกํ อุปสงฺกมิตฺวา ตายํ เวลายํ อิมํ คาถํ อภาสิ
“ปุญฺญํ วต ปสวิ พหุํ สปฺปญฺโญ วตายมุปาสโก
โย สุกฺกาย อทาสิ โภชนํ สพฺพคนฺเถหิ วิปฺปมุตฺติยาติ. (๑)
- 1ก. วิปฺปมุตฺตายาติ. เอวมุปริปิ
สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเวฬุวัน สถานที่ให้ เหยื่อกระแต เขตกรุงราชคฤห์ สมัยนั้น อุบาสกคนหนึ่งได้ถวายโภชนาหารแก่สุกกาภิกษุณีครั้งนั้น ยักษ์ผู้เลื่อมใสอย่างยิ่งในสุกกาภิกษุณี จากถนนนี้ไปยังถนนโน้น จากตรอกนี้ไปยังตรอกโน้น ในกรุงราชคฤห์ ได้กล่าวคาถานี้ในเวลานั้นว่าอุบาสกนี้มีปัญญา
ถวายโภชนาหารแก่สุกกาภิกษุณี
ผู้หลุดพ้นแล้วจากกิเลสเครื่องร้อยรัดทั้งปวง
ได้ประสบบุญมากหนอ
ทุติยสุกกาสูตรที่ ๑๐ จบ
End of ๑๐. ทุติยสุกกาสูตร