พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · ยักขสังยุต
๑๐. ทุติยสุกกาสูตร
เล่ม ๑๕Text layerBuddha’s wordsItems ๘๓๔–๘๓๕ (Royal Thai)10/12 in ยักขสังยุต4 editions
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ยักขสังยุต ทุติยสุกกาสูตร (Royal Thai Volume 15 · Mahachula Volume 15 · Mahamakut Volume 25 · Chaloem Phrakiat Volume 15)
The Mahamakut edition prints the commentary in the same volumes as the canon, so this text includes commentary.
ไทย (มหามกุฏฯ), vol. 25, pp. 421–422
ก็หามิได้ เพราะเหตุนั้น ยักษ์จึงกล่าวว่า มีโอชาโดยไม่ได้ปรุงแต่ง บทว่ามญฺเญ สปฺปญฺญา ความว่า เหมือนบุรุษผู้เป็นบัณฑิตดื่มอยู่. บทว่าวลาหกมิว ปนฺถคู ความว่า เหมือนคนเดินทางฤดูร้อนจัด ดื่มน้ำไหลจากกลีบเมฆ ฉะนั้น.
จบอรรถกถาปฐมสุกกาสูตรที่ ๙
๑๐. ทุติยสุกกาสูตร
ยักษ์สรรเสริญผู้ถวายอาหารแก่สุกกาภิกษุณี
[๘๓๔] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ในพระวิหารเวฬุวันอันเป็นที่ให้เหยื่อแก่กระแต กรุงราชคฤห์.
สมัยนั้นแล อุบาสกคนหนึ่งได้ถวายโภชนาหารแก่สุกกาภิกษุณี.
[๘๓๕] ครั้งนั้นแล ยักษ์ผู้เลื่อมใสยิ่งในสุกกาภิกษุณีจากถนนนี้ไปยังถนนโน้น จากตรอกนี้ไปยังตรอกโน้น ในกรุงราชคฤห์ ได้ภาษิตคาถานี้ในเวลานั้นว่า
อุบาสกผู้ได้ถวายโภชนะแก่สุกกา
ภิกษุณีผู้หลุดพ้นจากกิเลสเครื่องร้อยรัด
ทั้งปวง เป็นคนมีปัญญาแท้ ประสบบุญ
มากหนอ.
อรรถกถาทุติยสุกกาสูตร
พึงทราบวินิจฉัยในทุติยสุกกาสูตรที่ ๑๐ ต่อไปนี้ :-
บทว่า ปฺุํ วต ปสวิ พหุํ ความว่า อุบาสกประสบบุญมากหนอ.
จบอรรถกถาทุติยสุกกาสูตรที่ ๑๐
๑๑. จีราสูตร
ยักษ์สรรเสริญผู้ถวายจีวรแก่จีราภิกษุณี
[๘๓๖] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับ อยู่ในพระวิหารเวฬุวันอันเป็นที่ให้เหยื่อแก่กระแต กรุงราชคฤห์.
สมัยนั้นแล อุบาสกคนหนึ่งได้ถวายจีวรแก่จีราภิกษุณี.
[๘๓๗] ครั้งนั้น ยักษ์ผู้เลื่อมใสยิ่งในจีราภิกษุณี จากถนนนี้ไปยังถนนโน้น จากตรอกนี้ไปยังตรอกโน้น ในกรุงราชคฤห์ ได้ภาษิตคาถานี้ในเวลานั้นว่า
อุบาสกผู้ได้ถวายจีวรแก่จีราภิกษุณี
หลุดพ้นจากกิเลสเครื่องประกอบทั้งปวง
เป็นคนมีปัญญาแท้ ประสบบุญมากหนอ.
End of ๑๐. ทุติยสุกกาสูตร