arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · สัตติวรรค

๓. ชฏาสูตร

เล่ม ๑๕

Text layerBuddha’s wordsItems ๖๐–๖๑ (Royal Thai)3/10 in สัตติวรรค4 editions

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต สัตติวรรค ชฏาสูตร (Royal Thai Volume 15 · Mahachula Volume 15 · Mahamakut Volume 24 · Chaloem Phrakiat Volume 15)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 15, pp. 26–27

Page 26

ฉะนั้น กรรมย่อมถูกต้องบุคคลผู้ประทุษร้ายบุคคลผู้ไม่ประทุษร้ายโดยแท้

{๕๙} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า

บุคคลใดประทุษร้ายบุคคลผู้ไม่ประทุษร้ายตอบ ผู้บริสุทธิ์ ไม่มีกิเลสเครื่องยั่วยวน บาปกรรมย่อมตามสนองเขาผู้เป็นพาลนั้นเอง เหมือนฝุ่นละอองที่ถูกเป่าทวนลมไปย่อมปลิวกลับมาหาผู้เป่านั้นเองฉะนั้น

๓. ชฏาสูตร

ว่าด้วยตัณหาพายุ่ง

{๖๐} [๒๓] เทวดากล่าวว่า

หมู่สัตว์ยุ่งทั้งภายใน ยุ่งทั้งภายนอก ถูกความยุ่งพาให้นุงนังแล้ว ข้าแต่พระโคดม เพราะฉะนั้น ข้าพระองค์ขอทูลถามพระองค์ว่าใครพึงสางเครื่องยุ่งนี้ได้{๖๑} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า

นรชนผู้มีปัญญาเห็นภัย ดำรงมั่นแล้วในศีล อบรมจิตและปัญญาให้เจริญอยู่ เป็นผู้มีความเพียร มีปัญญารักษาตัวรอด ผู้นั้นพึงสางเครื่องยุ่งนี้ได้

บุคคลเหล่าใดกำจัดราคะ โทสะ และอวิชชาได้แล้ว บุคคลเหล่านั้นเป็นผู้มีอาสวะสิ้นแล้ว ห่างไกลจากกิเลส บุคคลเหล่านั้นสางตัณหาอันเป็นเครื่องยุ่งได้แล้ว

Footnotes (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑ดำรงมั่นแล้วในศีล หมายถึงดำรงมั่นอยู่ในปาริสุทธิศีล ๔ (๔๙)
Page 27

นามก็ดี รูปก็ดี ปฏิฆสัญญาและรูปสัญญาก็ดี ดับหมดในที่ใด ตัณหาอันเป็นเครื่องยุ่งนั้น ย่อมขาดหมดไปในที่นั้น

๔. มโนนิวารณสูตร

ว่าด้วยการห้ามใจ

{๖๒} [๒๔] เทวดากล่าวว่า

บุคคลห้ามใจจากอารมณ์ใด ๆ ไว้ได้ ทุกข์ย่อมไม่มาถึงบุคคลนั้นเพราะเหตุแห่งอารมณ์นั้น ๆ บุคคลนั้นพึงห้ามใจจากอารมณ์ทั้งปวง บุคคลนั้นย่อมพ้นจากทุกข์ เพราะเหตุแห่งอารมณ์ทั้งปวง{๖๓} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า

บุคคลไม่พึงห้ามใจจากอารมณ์ทั้งปวงที่เป็นเหตุให้ใจมีความสำรวม แต่บาปกรรมย่อมเกิดขึ้นจากอารมณ์ใด ๆ บุคคลพึงห้ามใจจากอารมณ์นั้น ๆ เสีย

๕. อรหันตสูตร

ว่าด้วยพระอรหันต์

{๖๔} [๒๕] เทวดากล่าวว่า

ภิกษุรูปใดเป็นผู้ไกลจากกิเลส ทำกิจเสร็จแล้ว มีอาสวะสิ้นแล้ว ดำรงร่างกายเป็นชาติสุดท้าย ภิกษุรูป

Footnotes (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑นาม ในที่หมายถึงอรูปขันธ์ ๔ คือ เวทนา สัญญา สังขาร และวิญญาณ รูป ก็คือรูปขันธ์
  2. ๒ปฎิสัญญา หมายถึงกามภพ รูปสัญญา หมายถึงรูปภพ (สํ.ส.อ. ๕๐)
  3. ๓อารมณใด ๆ ในที่นี้หมายถึงความชั่วหรือความดี บาปหรือบุญ (สํ.ส.อ. ๕๐)