arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · สัตติวรรค

๗. สรสูตร

เล่ม ๑๕

Text layerBuddha’s wordsItems ๗๐–๗๑ (Royal Thai)7/10 in สัตติวรรค4 editions

๗. สรสุตฺต

๗. สรสูตร

ว่าด้วยความแล่นไป

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต สัตติวรรค สรสูตร (Royal Thai Volume 15 · Mahachula Volume 15 · Mahamakut Volume 24 · Chaloem Phrakiat Volume 15)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 15, pp. 18–18 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 15, pp. 31–31

บาลี (มหาจุฬาฯ)

กุโต สรา นิวตฺตนฺติ กตฺถ วฏฺฏํ น วตฺตติ

กตฺถ นามญฺจ รูปญฺจ อเสสํ อุปรุชฺฌตีติ.

ยตฺถ อาโป จ ปฐวี เตโช วาโย น คาธติ

อโต สรา นิวตฺตนฺติ เอตฺถ วฏฺฏํ น วตฺตติ

เอตฺถ นามญฺจ รูปญฺจ อเสสํ อุปรุชฺฌตีติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เทวดาทูลถามว่า

ความแล่นไปจะหยุดที่ไหน

วัฏฏะไม่หมุนวนที่ไหน

นามและรูปดับไม่เหลือที่ไหน

พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า

ดิน น้ำ ไฟ ลม ตั้งอยู่ไม่ได้ที่ใด

ความแล่นไปย่อมหยุดที่นี้

วัฏฏะไม่หมุนวนที่นี้

นามและรูปดับไม่เหลือที่นี้

สรสูตรที่ ๗ จบ