พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · สัตติวรรค
๑. สัตติสูตร
เล่ม ๑๕Text layerBuddha’s wordsItems ๕๖–๕๗ (Royal Thai)1/10 in สัตติวรรค4 editions
_______
๓. สตฺติวคฺค
๑. สตฺติสุตฺต
๓. สัตติวรรค
หมวดว่าด้วยหอก
๑. สัตติสูตร
๑. สัตติสูตร
ว่าด้วยหอก
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต สัตติวรรค สัตติสูตร (Royal Thai Volume 15 · Mahachula Volume 15 · Mahamakut Volume 24 · Chaloem Phrakiat Volume 15)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 15, pp. 14–15 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 15, pp. 25–25
สาวตฺถินิทานํ. เอกมนฺตํ ฐิตา โข สา เทวตา ภควโต สนฺติเก อิมํ คาถํ อภาสิ
“สตฺติยา วิย โอมฏฺโฐ ฑยฺหมาเนว (๑) มตฺถเก
กามราคปฺปหานาย สโต ภิกฺขุ ปริพฺพเช”ติ.
สตฺติยา วิย โอมฏฺโฐ ฑยฺหมาเนว มตฺถเก
สกฺกายทิฏฺฐิปฺปหานาย สโต ภิกฺขุ ปริพฺพเชติ.
- 1ฉ. ฑยฺหมาโนว
เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี
เทวดานั้นยืนอยู่ ณ ที่สมควรแล้ว ได้กล่าวคาถานี้ในสำนักของพระผู้มี พระภาคว่าภิกษุพึงอยู่อย่างมีสติ เพื่อละกามราคะ
เหมือนบุคคลถูกแทงด้วยหอก มุ่งถอนหอกออก
เหมือนบุคคลถูกไฟไหม้อยู่บนศีรษะ มุ่งดับไฟ ฉะนั้น
พระผู้มีพระภาคตรัสว่า
ภิกษุพึงอยู่อย่างมีสติ เพื่อละสักกายทิฏฐิ
เหมือนบุคคลถูกแทงด้วยหอก มุ่งถอนหอกออก
เหมือนบุคคลถูกไฟไหม้อยู่บนศีรษะ มุ่งดับไฟ ฉะนั้น
สัตติสูตรที่ ๑ จบ
- 1ดูเทียบคาถาข้อ ๙๗ หน้า ๑๐๓ ในเล่มนี้
End of ๑. สัตติสูตร