พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ · ทีฆจาริกวรรค
๕. กุลุปกสูตร ที่ ๑
เล่ม ๒๒Text layerBuddha’s wordsItems ๒๒๕ (Royal Thai)5/10 in ทีฆจาริกวรรค4 editions
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ ทีฆจาริกวรรค กุลุปกสูตร ที่ ๑ (Royal Thai Volume 22 · Mahachula Volume 22 · Mahamakut Volume 36 · Chaloem Phrakiat Volume 22)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 22, pp. 365–365
๕. ปฐมกุลูปกสูตร
ว่าด้วยโทษของพระกุลุปกะ สูตรที่ ๑
{๒๒๕} [๒๒๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษ ๕ ประการนี้มีอยู่ในภิกษุผู้เป็น กุลุปกะ โทษ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) ต้องอาบัติเพราะเที่ยวไปโดยไม่บอกลา
(๒) ต้องอาบัติเพราะนั่งในที่ลับหูกับมาตุคาม
(๓) ต้องอาบัติเพราะนั่งในที่ลับตากับมาตุคาม
(๔) เมื่อแสดงธรรมแก่มาตุคามเกินกว่า ๕-๖ คำ ต้องอาบัติ
(๕) มากด้วยความดำริในกามอยู่
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษ ๕ ประการนี้แลมีอยู่ในภิกษุผู้เป็นกุลุปกะ”
๖. ทุติยกุลูปกสูตร
ว่าด้วยโทษของพระกุลุปกะ สูตรที่ ๒
{๒๒๖} [๒๒๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษ ๕ ประการนี้ย่อมมีแก่ภิกษุผู้เป็น กุลุปกะ คลุกคลีอยู่ในตระกูลเกินเวลา โทษ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) เห็นมาตุคามเนือง ๆ
(๒) เมื่อมีการเห็น ก็มีการเกี่ยวข้อง
(๓) เมื่อมีการเกี่ยวข้อง ก็มีการคุ้นเคย
(๔) เมื่อมีการคุ้นเคย ก็ย่อมมีจิตจดจ่อ
- ๑ภิกษุผู้เป็นกุลุปกะ หมายถึงภิกษุผู้เข้าถึงหรือใกล้ชิดตระกูลโดยได้รับปัจจัย ๔ ประจำ เป็นผู้มีความคุ้นเคยสนิทไปมาหาสู่คนในตระกูลหรือครอบครัวนั้นอยู่เสมอ (นัย วิ.อ. ๒/๔๐)
End of ๕. กุลุปกสูตร ที่ ๑