พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต จตุตถปัณณาสก์ · อรัญญวรรค
๒. ปังสุกูลิกสูตร
เล่ม ๒๒Text layerBuddha’s wordsItems ๑๘๒ (Royal Thai)2/10 in อรัญญวรรค4 editions
๒. จีวรสุตฺต
๒. จีวรสูตร
ว่าด้วยภิกษุผู้ทรงผ้าบังสุกุลเป็นวัตร
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต จตุตถปัณณาสก์ อรัญญวรรค ปังสุกูลิกสูตร (Royal Thai Volume 22 · Mahachula Volume 22 · Mahamakut Volume 36 · Chaloem Phrakiat Volume 22)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 22, pp. 207–207 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 22, pp. 310–310
ปญฺจิเม ภิกฺขเว ปํสุกูลิกา. กตเม ปญฺจ? มนฺทตฺตา โมมูหตฺตา ปํสุกูลิโก โหติ? ฯเปฯ อิทมตฺถิตญฺเญว นิสฺสาย ปํสุกูลิโก โหติ. อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ ปํสุกูลิกาติ. ทุติยํ.
ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ทรงผ้าบังสุกุลเป็นวัตร ๕ จำพวกนี้
ภิกษุผู้ทรงผ้าบังสุกุลเป็นวัตร ๕ จำพวกไหนบ้าง คือ
๑. ภิกษุผู้ทรงผ้าบังสุกุลเป็นวัตร เพราะโง่เขลา เพราะหลงงมงาย
๕. ภิกษุผู้ทรงผ้าบังสุกุลเป็นวัตร เพราะอาศัยความมักน้อย ความ สันโดษ ความขัดเกลา ความสงัด ความต้องการด้วยข้อปฏิบัติอัน งามเช่นนี้ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ทรงผ้าบังสุกุลเป็นวัตร ๕ จำพวกนี้แล
จีวรสูตรที่ ๒ จบ
- 1“ฯลฯ” ที่ปรากฏในสูตรที่ ๒-๙ ของวรรคนี้ มีความเต็มเหมือนสูตรที่ ๑ และสูตรที่ ๑๐
End of ๒. ปังสุกูลิกสูตร