arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต จตุตถปัณณาสก์ · อรัญญวรรค

๒. ปังสุกูลิกสูตร

เล่ม ๒๒

Text layerBuddha’s wordsItems ๑๘๒ (Royal Thai)2/10 in อรัญญวรรค4 editions

๒. จีวรสุตฺต

๒. จีวรสูตร

ว่าด้วยภิกษุผู้ทรงผ้าบังสุกุลเป็นวัตร

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต จตุตถปัณณาสก์ อรัญญวรรค ปังสุกูลิกสูตร (Royal Thai Volume 22 · Mahachula Volume 22 · Mahamakut Volume 36 · Chaloem Phrakiat Volume 22)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 22, pp. 207–207 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 22, pp. 310–310

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปญฺจิเม ภิกฺขเว ปํสุกูลิกา. กตเม ปญฺจ? มนฺทตฺตา โมมูหตฺตา ปํสุกูลิโก โหติ? ฯเปฯ อิทมตฺถิตญฺเญว นิสฺสาย ปํสุกูลิโก โหติ. อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ ปํสุกูลิกาติ. ทุติยํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ทรงผ้าบังสุกุลเป็นวัตร ๕ จำพวกนี้

ภิกษุผู้ทรงผ้าบังสุกุลเป็นวัตร ๕ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. ภิกษุผู้ทรงผ้าบังสุกุลเป็นวัตร เพราะโง่เขลา เพราะหลงงมงาย

ฯลฯ

๕. ภิกษุผู้ทรงผ้าบังสุกุลเป็นวัตร เพราะอาศัยความมักน้อย ความ สันโดษ ความขัดเกลา ความสงัด ความต้องการด้วยข้อปฏิบัติอัน งามเช่นนี้ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ทรงผ้าบังสุกุลเป็นวัตร ๕ จำพวกนี้แล

จีวรสูตรที่ ๒ จบ

Footnotes (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. 1“ฯลฯ” ที่ปรากฏในสูตรที่ ๒-๙ ของวรรคนี้ มีความเต็มเหมือนสูตรที่ ๑ และสูตรที่ ๑๐