arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต จตุตถปัณณาสก์ · อรัญญวรรค

๓. รุกขมูลิกสูตร

เล่ม ๒๒

Text layerBuddha’s wordsItems ๑๘๓ (Royal Thai)3/10 in อรัญญวรรค4 editions

๓. รุกฺขมูลิกสุตฺต

๓. รุกขมูลิกสูตร

ว่าด้วยภิกษุผู้อยู่โคนไม้เป็นวัตร

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต จตุตถปัณณาสก์ อรัญญวรรค รุกขมูลิกสูตร (Royal Thai Volume 22 · Mahachula Volume 22 · Mahamakut Volume 36 · Chaloem Phrakiat Volume 22)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 22, pp. 208–208 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 22, pp. 311–311

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปญฺจิเม ภิกฺขเว รุกฺขมูลิกา. กตเม ปญฺจ? มนฺทตฺตา โมมูหตฺตา รุกฺขมูลิโก โหติ? ฯเปฯ อิทมตฺถิตญฺเญว นิสฺสาย รุกฺขมูลิโก โหติ. อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ รุกฺขมูลิกาติ. ตติยํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้อยู่โคนไม้เป็นวัตร ๕ จำพวกนี้

ภิกษุผู้อยู่โคนไม้เป็นวัตร ๕ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. ภิกษุผู้อยู่โคนไม้เป็นวัตร เพราะโง่เขลา เพราะหลงงมงาย

ฯลฯ

๕. ภิกษุผู้อยู่โคนไม้เป็นวัตร เพราะอาศัยความมักน้อย ความสันโดษ ความขัดเกลา ความสงัด ความต้องการด้วยข้อปฏิบัติอันงามเช่นนี้ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้อยู่โคนไม้เป็นวัตร ๕ จำพวกนี้แล

รุกขมูลิกสูตรที่ ๓ จบ