พระอภิธรรมปิฎก · วรรคที่ ๒๓
อรหันตวัณณกถา
เล่ม ๓๗Text layerBuddha’s wordsItems ๑๘๘๔ (Royal Thai)2/6 in วรรคที่ ๒๓4 editions
อรหนฺตวณฺณกถา
อรหันตวัณณกถา
พระอภิธรรมปิฎก กถาวัตถุ วรรคที่ ๒๓ อรหันตวัณณกถา (Royal Thai Volume 37 · Mahachula Volume 37 · Mahamakut Volume 81 · Chaloem Phrakiat Volume 37)
อรหนฺตานํ วณฺเณน อมนุสฺสา เมถุนํ ธมฺมํ ปฏิเสวนฺตีติ ฯ} อามนฺตา ฯ อรหนฺตานํ วณฺเณน มนุสฺสา ปาณํ หนนฺติ ฯเปฯ อทินฺนํ อาทิยนฺติ มุสา ภณนฺติ ปิสุณํ ภณนฺติ ผรุสํ ภณนฺติ สมฺผํ ปลปนฺติ สนฺธึ ฉินฺทนฺติ นิลฺโลปํ หรนฺติ เอกา- คาริยํ กโรนฺติ ปริปนฺเถ ติฏฺฐนฺติ ปรทารํ คจฺฉนฺติ คามฆาตกํ กโรนฺติ ฯเปฯ นิคมฆาตกํ กโรนฺตีติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ
อรหนฺตวณฺณกถา ฯ
สกวาที อมนุษย์ทั้งหลาย เสพเมถุนธรรมโดยเพศแห่งพระอรหันต์ทั้งหลายได้ หรือ?
ปรวาที ถูกแล้ว
ส. อมนุษย์ทั้งหลาย ฆ่าสัตว์ ฯลฯ ลักทรัพย์ พูดเท็จ พูดส่อเสียด
พูดคำหยาบ พูดเพ้อเจ้อ ตัดที่ต่อ ปล้นใหญ่ ปล้นเฉพาะเรือนหลังหนึ่ง ดักที่ทางเปลี่ยว ผิดเมียท่าน ทำการฆ่าชาวบ้าน ฯลฯ ทำการฆ่าชาวนิคม โดยเพศแห่งพระอรหันต์ได้ หรือ?
ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ
อรหันตวัณณกถา จบ.
End of อรหันตวัณณกถา