พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · ปัจจนียานุโลมติกติกปัฏฐาน
นกุลัตติกนเวทนาตติกกุสลัตติกเวทนาตติกะ
เล่ม ๔๕Text layerBuddha’s wordsItems ๘๙๗–๙๑๙ (Royal Thai)1/8 in ปัจจนียานุโลมติกติกปัฏฐาน4 editions
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ ปัจจนียานุโลมติกติกปัฏฐาน นกุลัตติกนเวทนาตติกกุสลัตติกเวทนาตติกะ (Royal Thai Volume 45 · Mahachula Volume 45 · Mahamakut Volume 91 · Chaloem Phrakiat Volume 45)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 45, pp. 561–566
พระบาลีอภิธรรมปิฎก
ธัมมปัจจนียานุโลม ติกติกปัฏฐาน
ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น
๑. กุสลติกะ ๑. เวทนาติกะ
{๘๙๗} [๑] สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งสัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งสัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๒ วารสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งสัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งสัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๒ วารสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งสัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งสัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๒ วารสภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งสัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา และที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่
สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งสัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาและที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วารสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งสัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา และที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาร{๘๙๘} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
{๘๙๙} [๒] สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งสัมปยุตด้วยทุกขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วารสภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งสัมปยุตด้วยทุกขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วารสภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งสัมปยุตด้วยทุกขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนาและที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาร{๙๐๐} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๙๐๑} [๓] สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งสัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งสัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งสัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งสัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๒ วารสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งสัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งสัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๒ วารสภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งสัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา และที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วารสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งสัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนาและที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่สัมปยุตด้วยอุทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วารสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งสัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนาและที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาร{๙๐๒} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
๑. กุสลติกะ ๒. วิปากติกะ
{๙๐๓} [๔] สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเป็นวิบาก อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นวิบาก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเป็นวิบาก อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่เป็นวิบาก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเป็นวิบาก อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นวิบาก และที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่เป็นวิบาก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาร{๙๐๔} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๙๐๕} [๕]สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็นเหตุให้เกิดวิบาก อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งเป็นเหตุให้เกิดวิบาก อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งเป็นเหตุให้เกิดวิบาก อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๒ วารสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็นเหตุให้เกิดวิบาก อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบากและที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๒ วาร (ย่อ){๙๐๖} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๙๐๗} [๖] สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นวิบากและที่ไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งมิใช่ไม่เป็นวิบากและที่ไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๐๘} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
๑. กุสลติกะ ๓. อุปาทินนติกะ
{๙๐๙} [๗] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตอันตัณหาทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทาน โดยอารัมมณปัจจัย{๙๑๐} ในอารัมมณปัจจัย มี ๖ วาร
{๙๑๑} สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตอันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๑๒} ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
{๙๑๓} สภาวธรรมที่เป็นกุศลอันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองและที่ไม่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองและที่ไม่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๑๔} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
๑. กุสลติกะ ๔. สังกิลิฏฐติกะ
{๙๑๕} [๘] สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งเศร้าหมองและเป็นอารมณ์ของสังกิเลส อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย(อกุศลเท่านั้น มี ๓ วาร)
{๙๑๖} สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งมิใช่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๑๗} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๙๑๘} สภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งไม่เศร้าหมองและไม่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งมิใช่ไม่เศร้าหมองและที่ไม่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๑๙} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
๑. กุสลติกะ ๕. วิตักกติกะ
{๙๒๐} [๙] สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งมีวิตกมีวิจาร อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่มีวิตกมีวิจาร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๒๑} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
{๙๒๒} สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งไม่มีวิตกมีแต่เพียงวิจาร อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งมิใช่ไม่มีวิตกมีแต่เพียงวิจาร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๒๓} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
{๙๒๔} สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่มีวิตกไม่มีวิจาร อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งมิใช่ไม่มีวิตกไม่มีวิจาร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๒๕} ในเหตุปัจจัย มี ๑๒ วาร
๑. กุสลติกะ ๖. ปีติติกะ
{๙๒๖} [๑๐] สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งสหรคตด้วยปีติ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่สหรคตด้วยปีติ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๒๗} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
{๙๒๘} สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งสหรคตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่สหรคตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๒๙} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
{๙๓๐} สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งสหรคตด้วยอุเบกขาเวทนา อาศัยสภาวธรรม
End of นกุลัตติกนเวทนาตติกกุสลัตติกเวทนาตติกะ