พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · ปัจจนียานุโลมติกติกปัฏฐาน
นมัคคารัมมณัตติกนกุสลัตติกมัคคารัมณัตติกกุสลัตติกะ
เล่ม ๔๕Text layerBuddha’s wordsItems ๑๐๘๖–๑๑๒๓ (Royal Thai)6/8 in ปัจจนียานุโลมติกติกปัฏฐาน4 editions
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ ปัจจนียานุโลมติกติกปัฏฐาน นมัคคารัมมณัตติกนกุสลัตติกมัคคารัมณัตติกกุสลัตติกะ (Royal Thai Volume 45 · Mahachula Volume 45 · Mahamakut Volume 91 · Chaloem Phrakiat Volume 45)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 45, pp. 582–586
{๑๐๗๕} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๑๐๗๖} สภาวธรรมที่เป็นธรรมอย่างต่ำซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นธรรมอย่างต่ำซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๗๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๑๐๗๘} สภาวธรรมที่เป็นธรรมอย่างปานกลางซึ่งเป็นอัพยากฤต อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นธรรมอย่างต่ำซึ่งไม่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๗๙} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
๑๕. มิจฉัตตนิยตติกะ ๑. กุสลติกะ
{๑๐๘๐} [๔๒] สภาวธรรมที่เป็นสัมมัตตนิยตะซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นมิจฉัตตนิยตะซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๘๑} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๑๐๘๒} สภาวธรรมที่เป็นมิจฉัตตนิยตะซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นมิจฉัตตนิยตะซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๘๓} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๑๐๘๔} สภาวธรรมที่เป็นอนิยตะซึ่งเป็นอัพยากฤต อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นมิจฉัตตนิยตะซึ่งไม่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๘๕} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
๑๖. มัคคารัมมณติกะ ๑. กุสลติกะ
{๑๐๘๖} [๔๓] สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๘๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓๕ วาร
(สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่เป็นอัพยากฤตไม่มี)
๑๗. อุปปันนติกะ ๑. กุสลติกะ
{๑๐๘๘} [๔๔] สภาวธรรมที่ไม่ใช่เกิดขึ้นแล้วซึ่งไม่เป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เกิดขึ้นแล้วซึ่งเป็นกุศล โดยอารัมมณปัจจัย{๑๐๘๙} ในอารัมมณปัจจัย มี ๗ วาร
{๑๐๙๐} สภาวธรรมที่ไม่ใช่เกิดขึ้นแล้วซึ่งไม่เป็นอกุศล เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เกิดขึ้นแล้วซึ่งเป็นอกุศล โดยอารัมมณปัจจัย{๑๐๙๑} ในอารัมมณปัจจัย มี ๖ วาร
{๑๐๙๒} สภาวธรรมที่ไม่ใช่เกิดขึ้นแล้วซึ่งไม่เป็นอัพยากฤต เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เกิดขึ้นแล้วซึ่งเป็นอัพยากฤต โดยอารัมมณปัจจัย{๑๐๙๓} ในอารัมมณปัจจัย มี ๗ วาร
(อตีตติกะเหมือนอับอุปปันนติกะ)
๑๙. อตีตารัมมณติกะ ๑. กุสลติกะ
{๑๐๙๔} [๔๕] สภาวธรรมที่มีอดีตเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีอดีตเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๙๕} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร
{๑๐๙๖} สภาวธรรมที่มีอดีตเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีอดีตเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๙๗} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร
๒๐. อัชฌัตตติกะ ๑. กุสลติกะ
{๑๐๙๘} [๔๖] สภาวธรรมที่เป็นภายนอกซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นภายในซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่เป็นภายในซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นภายนอกซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๐๙๙} ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
{๑๑๐๐} สภาวธรรมที่เป็นภายนอกซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นภายในซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่เป็นภายในซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นภายนอกซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๑๐๑} ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
๒๑. อัชฌัตตารัมมณติกะ ๑. กุสลติกะ
{๑๑๐๒} [๔๗] สภาวธรรมที่มีภายในเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีภายในเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๑๐๓} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๑๑๐๔} สภาวธรรมที่มีภายในเป็นอารมณ์ซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีภายในเป็นอารมณ์ซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๑๐๕} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑. กุสลติกะ
{๑๑๐๖} [๔๘] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมซึ่งมิใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรม
ซึ่งมิใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นกุศลและซึ่งไม่เป็นเห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๑๑๐๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๑๑๐๘} สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมซึ่งมิใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๑๐๙} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๑๑๑๐} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งเป็นอัพยากฤต อาศัยสภาวธรรมซึ่งมิใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๗ วาร(นอนิทัสสนสัปปฏิฆะและนอัพยากตมูล มี ๗ วารเท่านั้น ทุกมูลก็มี ๗ วารเหมือนกัน รวมทั้งหมด มี ๒๑ วารเหมือนกัน)
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๒. เวทนาติกะ
{๑๑๑๒} [๔๙] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งสัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมซึ่งมิใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๑๑๓} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๑๑๑๔} สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งสัมปยุตด้วยทุกขเวทนา อาศัยสภาวธรรมซึ่งมิใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๑๑๕} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๑๑๑๖} สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งสัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมซึ่งมิใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๑๑๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๓. วิปากติกะ
{๑๑๑๘} [๕๐] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นวิบาก อาศัยสภาวธรรมซึ่งมิใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นวิบาก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๑๑๑๙} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๑๑๒๐} สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นเหตุให้เกิดวิบาก อาศัยสภาวธรรมซึ่งมิใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๑๑๒๑} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๑๑๒๒} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่เป็นวิบากและที่ไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก อาศัยสภาวธรรมซึ่งมิใช่เห็นได้แต่กระทบได้ที่มิใช่ไม่เป็นวิบากและที่ไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๑๒๓} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๔. อุปาทินนติกะ
{๑๑๒๔} [๕๑] สภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทาน เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งอันตัณหาทิฏฐิยึดครองและที่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน โดยอารัมมณปัจจัย{๑๑๒๕} ในอารัมมณปัจจัย มี ๖ วาร
{๑๑๒๖} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งอันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
End of นมัคคารัมมณัตติกนกุสลัตติกมัคคารัมณัตติกกุสลัตติกะ