พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
ปฏิจจวาร
เล่ม ๔๑Text layerBuddha’s wordsItems ๑๖๒๗–๑๖๓๑ (Royal Thai)4 editions
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๒ ปัจฉิมอนุโลมติกปัฏฐาน ปฏิจจวาร (Royal Thai Volume 41 · Mahachula Volume 41 · Mahamakut Volume 87 · Chaloem Phrakiat Volume 41)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 41, pp. 550–552
๑๔. หีนติกะ ๑. ปฏิจจวาร
๑. ปัจจยานุโลม ๑. วิภังควาร
เหตุปัจจัย
{๑๖๒๗} [๑] สภาวธรรมอย่างตํ่าอาศัยสภาวธรรมอย่างตํ่าเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นสภาวธรรมอย่างตํ่า ... ขันธ์ ๒อาศัยขันธ์ ๒ ... (๑)
สภาวธรรมอย่างปานกลางอาศัยสภาวธรรมอย่างตํ่าเกิดขึ้นเพราะ
เหตุปัจจัย คือจิตตสมุฏฐานรูปอาศัยขันธ์ที่เป็นสภาวธรรมอย่างต่ำ
เกิดขึ้น (๒)
สภาวธรรมอย่างตํ่าและสภาวธรรมอย่างปานกลางอาศัยสภาวธรรม
อย่างต่ำเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ และจิตตสมุฏฐานรูปอาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นสภาวธรรมอย่างตํ่า เกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ ... (๓)
{๑๖๒๘} [๒] สภาวธรรมอย่างปานกลางอาศัยสภาวธรรมอย่างปานกลางเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ และจิตตสมุฏฐานรูปอาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นสภาวธรรมอย่างปานกลางเกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ ... ในปฏิสนธิขณะ ...
หทัยวัตถุอาศัยขันธ์ทั้งหลายเกิดขึ้น ขันธ์ทั้งหลายอาศัยหทัยวัตถุเกิดขึ้น
มหาภูตรูป ๑ ... จิตตสมุฏฐานรูป กฏัตตารูปที่เป็นอุปาทายรูปอาศัย
มหาภูตรูปทั้งหลายเกิดขึ้น (๑)
{๑๖๒๙} [๓] สภาวธรรมอย่างประณีตอาศัยสภาวธรรมอย่างประณีตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ
{๑๖๓๐} [๔] สภาวธรรมอย่างปานกลางอาศัยสภาวธรรมอย่างปานกลางและสภาวธรรมอย่างประณีตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูป
อาศัยขันธ์ที่เป็นสภาวธรรมอย่างประณีตและมหาภูตรูปทั้งหลายเกิดขึ้น (๑)
{๑๖๓๑} ![๕] สภาวธรรมอย่างปานกลางอาศัยสภาวธรรมอย่างตํ่าและสภาวธรรมอย่างปานกลางเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูปอาศัยขันธ์ที่เป็นสภาวธรรมอย่างต่ำและมหาภูตรูปทั้งหลายเกิดขึ้น (๑)
(หีนติกะพึงให้พิสดารเหมือนกับสังกิลิฏฐติกะ บริบูรณ์แล้ว)
จบ หีนติกะที่ ๑๔
๑๕. มิจฉัตตนิยตติกะ ๑. ปฏิจจวาร
๑. ปัจจยานุโลม ๑. วิภังควาร
เหตุปัจจัย
{๑๖๓๒} [๑] สภาวธรรมที่มีสภาวะผิดและให้ผลแน่นอนอาศัยสภาวธรรมที่มีสภาวะผิดและให้ผลแน่นอนเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่มีสภาวะผิดและให้ผลแน่นอน เกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ ... (๑)
สภาวธรรมที่ให้ผลไม่แน่นอนอาศัยสภาวธรรมที่มีสภาวะผิดและให้ผล
แน่นอนเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูปอาศัยขันธ์ที่มีสภาวะผิดและให้ผลแน่นอนเกิดขึ้น (๒)
สภาวธรรมที่มีสภาวะผิดและให้ผลแน่นอนและที่ให้ผลไม่แน่นอนอาศัย
สภาวธรรมที่มีสภาวะผิดและให้ผลแน่นอนเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์๓ และจิตตสมุฏฐานรูปอาศัยขันธ์ ๑ ที่มีสภาวะผิดและให้ผลแน่นอนเกิดขึ้น... ขันธ์ ๒ ... (๓)
{๑๖๓๓} [๒] สภาวธรรมที่มีสภาวะชอบและให้ผลแน่นอนอาศัยสภาวธรรมที่มีสภาวะชอบและให้ผลแน่นอนเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ
{๑๖๓๔} [๓] สภาวธรรมที่ให้ผลไม่แน่นอนอาศัยสภาวธรรมที่ให้ผลไม่แน่นอนเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ และจิตตสมุฏฐานรูปอาศัยขันธ์ ๑ ที่ให้ผลไม่แน่นอน เกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ ... ในปฏิสนธิขณะขันธ์ ๓ และกฏัตตารูปอาศัยขันธ์ ๑ ที่ให้ผลไม่แน่นอนเกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ ... หทัยวัตถุอาศัยขันธ์ทั้งหลายเกิดขึ้น ขันธ์ทั้งหลายอาศัยหทัยวัตถุเกิดขึ้น มหาภูตรูป ๓อาศัยมหาภูตรูป ๑ เกิดขึ้น ... มหาภูตรูป ๒ ... จิตตสมุฏฐานรูป กฏัตตารูปที่เป็นอุปาทายรูปอาศัยมหาภูตรูปทั้งหลายเกิดขึ้น (๑)
End of ปฏิจจวาร