พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
เหตุเหตุสัมปยุตตทุกะ
เล่ม ๔๒Text layerBuddha’s wordsItems ๑๒๙ (Royal Thai)4 editions
เหตุเหตุสมฺปยุตฺตทุกํ
เหตุเหตุสัมปยุตตทุกะ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๓ เหตุเหตุสัมปยุตตทุกะ (Royal Thai Volume 42 · Mahachula Volume 42 · Mahamakut Volume 88 · Chaloem Phrakiat Volume 42)
เหตุญฺเจวเหตุสมฺปยุตฺตญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ เหตุเจวเหตุ- *สมฺปยุตฺโตจ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: อโลภํ ปฏิจฺจ อโทโส อโมโห ฯ จกฺกํ พนฺธิตพฺพํ ฯ โลภํ ปฏิจฺจ โมโห ฯ จกฺกํ พนฺธิตพฺพํ ฯ ปฏิสนฺธิกฺขเณ ... ฯ ยถา เหตุเจวสเหตุกทุกํ เอวํ วิตฺถาเรตพฺพํ นินฺนานากรณํ ฯ
เหตุเหตุสมฺปยุตฺตทุกํ นิฏฺฐิตํ ฯ
ธรรมที่เป็นเหตุและเหตุสัมปยุตตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นทั้งเหตุและเหตุสัมป-ยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
คือ อโทสะ อโมหะ อาศัยอโลภะ
พึงผูกจักรนัย
โมหะ อาศัยโลภะ
พึงผูกจักรนัย
ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ
พึงให้พิสดารเหมือนกับ เหตุสเหตุกทุกะ ไม่มีแตกต่างกัน
เหตุเหตุสัมปยุตตทุกะ จบ
End of เหตุเหตุสัมปยุตตทุกะ