พระวินัยปิฎก จุลวรรค · ปาริวาสิกขันธกะ
หัวข้อประจำขันธกะ
เล่ม ๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๗๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๖ ในปาริวาสิกขันธกะมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
ตสฺสุทฺทานํ
ในขันธกะนี้มี ๕ เรื่อง
หัวข้อประจำขันธกะ
พระวินัยปิฎก จุลวรรค ปาริวาสิกขันธกะ หัวข้อประจำขันธกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๖)
ปาริวาสิกา สาทิยนฺติ ปกตตฺตานํ ภิกฺขูนํ ๑
อภิวาทนํ ปจฺจุฏฺฐานํ อญฺชลิญฺเจว สามิจึ
อาสนํ ๒ เสยฺยาภิหารํ ปาโททกํ ปาทปีฐํ
ปาทกถลิกํ ปตฺตจีวรปฏิคฺคาหณํ
นหาเน ปิฏฺฐิปริกมฺมํ อุชฺฌายนฺเตว เปสลา ๓ ฯ
ทุกฺกฏํ สาทิยนฺตสฺส มิถุ ปญฺจ ยถาวุฑฺฒํ ๔
อุโปสถํ ปวารณํ วสฺสิกญฺจาวโณชนํ
ภตฺตํ ๕ สมฺมา ปวตฺตนา ปกตตฺเตน คจฺฉเร ๖
โย จ โหติ ปริยนฺโต น ปุเร ปจฺฉา สมเณน ๗
อรญฺญํ ปิณฺฑนีหาโร ๘ อาคนฺตุเก อุโปสเถ ๙
ปวารณา จ ทูเตน คนฺตพฺโพ จ สภิกฺขุโก ๑๐
เอกจฺฉนฺเน น วตฺถพฺพํ น ฉมายํ นิสชฺชิเต ๑
อาสเน นีเจ จงฺกเม ๒ ฉมายํ จงฺกเม น จ
วุฑฺฒตเรน อกมฺมํ รตฺติจฺเฉทา ๓ จ โสธนา
นิกฺขิปนํ สมาทานํ ญาตพฺพํ ปาริวาสิกา ๔
มูลาย มานตฺตารหา ตถา มานตฺตจาริกา
อพฺภานารหกา จาปิ สมฺเภทนยโต ปุน ๕ ฯ
ปาริวาสิกานํ ๖ ตโย จตุมานตฺตจาริเก
น สเมนฺติ รตฺติจฺเฉทา ๗ มานตฺเตสุ จ ทิวาสิกํ ๘ ฯ
เทฺว กมฺมา สทิสา เสสา ตโย กมฺมา สมานตาติ ๙ ฯ
๑ ม. ปาริวาสิกา สาเทนฺติ ปกตตฺตาน ภิกฺขุนํ ฯ ยุ. ปาริวาสิกา สาเทนฺติ ปกตตฺเตน
ภิกฺขุนา ฯ ๒ ม. อภิวาทนํ ปจฺจุฏฺฐานํ อญฺชลึ จ สามิจิยํ อาสนํ ฯ ยุ. อภิวาทนํ
ปจฺจุฏฺฐานํ อญฺชลิสามิยํ อาสนํ ฯ ๓ ม เสยฺยาภิหารํ ปาโท ปีฐํ กถลิกํ ... ฯ
ยุ. เสยฺยาภิหารํ ปาโททกํ ปาทปีฐํ ปาทกถลิกํ ปตฺตํ นหาเน ปริกมฺมํ อุชฺฌายนฺติ
จ เปสลา ฯ ๔ ยุ. ปญฺจ ปุนาปเร ฯ ๕ ม. ยุ. วสฺสิโกโณชโภชนํ ฯ ๖ ม. ยุ.
สมฺมา จ วตฺตนา ตตฺถ ปกตตฺตสฺส คจฺฉนํ ฯ ๗ ม. ยุ. โย จ โหติ ปริยนฺโต
ปุเร ปจฺฉา ตเถว จ ฯ ๘ ม. อารญฺญปิณฺฑนีหาโร ฯ ยุ. อรญฺญปิณฺฑนิหาโร ฯ
๙ ยุ. อุโปสถํ ฯ ๑๐ ยุ. ปวารณา จ ทูโต จ คนฺตพฺพญฺจ สภิกฺชุเก ฯ
๑ ม. ยุ. เอกจฺฉนฺเน จ วุฏฺฐานํ ตเถว จ นิมนฺตเย ฯ ๒ ยุ. นีจจงฺกเม ฯ
๓ ม. ยุ. รตฺติจฺเฉโท ฯ ๔ ม. วตฺตํ ว ปริวาสิเก ฯ ยุ. รตฺติ วา ปาริวาสิเก ฯ
๕ ม. อพฺภานารเหน โย จาปิ สมฺเภทํ นยโต ปุน ฯ ยุ. อพฺภานารโห โย จาปิ
สมฺเภทํ นยโต ปุน ฯ ๖ ม. ยุ. ปาริวาสิเกสุ ฯ ๗ ม. ยุ. สมนฺติ รจฺติจฺเฉเทสุ ฯ
๘ ม. ยุ. เทวสิ ฯ ๙ ม. ยุ. สมาสมาติ ฯ
๑. ภิกษุทั้งหลายผู้อยู่ปริวาส ยินดีการกราบไหว้ การลุกรับ อัญชลีกรรม สามีจิกรรม การนำอาสนะมาให้ การนำที่นอนมาให้ การล้างเท้า การตั้งตั่งรองเท้า การตั้งกระเบื้องเช็ดเท้า การรับบาตร จีวร การถูหลังให้เมื่ออาบน้ำ ของปกตัตตะภิกษุทั้งหลาย บรรดาภิกษุผู้มีศีลเป็นที่รัก จึงเพ่งโทษ เป็นทุกกฏแก่ภิกษุ ผู้อยู่ปริวาสผู้ยินดี ทรงอนุญาตแก่ภิกษุผู้อยู่ปริวาสด้วยกันตามลำดับ ผู้แก่พรรษา และทรงอนุญาตกิจ ๕ อย่าง คือ อุโบสถ ๑ ปวารณา ๑ ผ้าอาบน้ำฝน ๑ การสละภัตร ๑ การรับภัตร ๑ วิธีประพฤติชอบ คือ ภิกษุผู้อยู่ปริวาสไม่ไปข้างหน้าปกตัตตะภิกษุ พอใจด้วยที่สุดท้าย ไม่มีสมณะนำหน้าและตามหลังเข้าไปสู่สกุล
ไม่สมาทานอารัญญิกธุดงค์ ปิณฑปาติกธุดงค์ ไม่ให้เขานำบิณฑบาต มาส่ง เป็นอาคันตุกะไป และมีอาคันตุกะมา ต้องบอก พึงบอกในอุโบสถ ในปวารณา สั่งทูตให้บอก ไปสู่อาวาส และถิ่นมิใช่อาวาสที่มีภิกษุ ไม่พึงอยู่ในที่มุงเดียวกัน เมื่อปกตัตตะภิกษุนั่ง ณ พื้นดิน ไม่นั่ง ณ อาสนะ เมื่อปกตัตตะภิกษุ นั่งอาสนะต่ำ ไม่นั่งอาสนะสูง เมื่อปกตัตตะภิกษุจงกรมในที่ต่ำ ไม่จงกรมในที่สูงหรือจงกรม ณ พื้นดิน ไม่จงกรมในที่จงกรม ไม่พึงอยู่ในที่มุงเดียวกัน ... กับภิกษุผู้อยู่ปริวาสผู้แก่พรรษากว่า ทำกรรมใช้ไม่ได้ รัตติเฉท ชำระปริวาส ภิกษุ ผู้อยู่ปริวาส พึงทราบวิธีเก็บวัตรสมาทานวัตร ภิกษุผู้ควรชักเข้าหาอาบัติเดิม ผู้ควรมานัต ผู้ประพฤติมานัต และผู้ควรอัพภานปราชญ์พึงทราบโดยนัยที่เจือกันอีก
รัตติเฉทของภิกษุผู้อยู่ปริวาสมี ๓ ของภิกษุผู้ประพฤติมานัตมี ๔ ไม่เท่ากัน และประพฤติมานัตให้ครบวัน กรรม ๒ อย่างคล้ายกัน ๓ อย่างนอกนั้น เหมือนกันแล ฯ
หัวข้อประจำขันธกะ จบ
จบ หัวข้อประจำขันธกะ