arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กกัณฏกวรรค

๗. บุปผรัตตชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในกกัณฏกวรรคมี ๔ ฉบับ

๗ ปุปฺผรตฺตชาตกํ

๗. บุปผรัตตชาดก

เป็นทุกข์เพราะภรรยาไม่ได้ผ้าย้อมดอกคำ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กกัณฏกวรรค บุปผรัตตชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (สยามรัฐ)

นยิทํ ทุกฺขํ อทุํ ทุกฺขํ ยํ มํ ตุทติ วายโส

ยํ สามา ปุปฺผรตฺเตน กตฺติกํ นานุโภสฺสตีติ ฯ

ปุปฺผรตฺตชาตกํ สตฺตมํ ฯ

___________

๑ ม. อพฺยยตํ ฯ ๒ ม. วิรตฺตา ฯ ๓ ม. สมุทฺทกากชาตกํ ฯ

ฉบับหลวง

ความทุกข์เพราะถูกเสียบหลาวนี้ก็ดี ความทุกข์ที่ถูกกาจิกเราก็ดี ก็ไม่เป็นความทุกข์ของเรา ความทุกข์ที่ว่าภรรยาของเราจะไม่ได้นุ่งห่มผ้าย้อมดอกคำเที่ยวเล่นมหรสพในเดือน ๑๒ นี้ เป็นทุกข์ของเรา.

จบ บุปผรัตตชาดกที่ ๗.