arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · กาสาววรรค

๒. จุลลนันทิยชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๙๓–๒๙๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในกาสาววรรคมี ๔ ฉบับ

๒ จุลฺลนนฺทิยชาตกํ

๒. จุลลนันทิยชาดก

ผลของกรรมดีกรรมชั่ว

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต กาสาววรรค จุลลนันทิยชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (สยามรัฐ)

อิทํ ตทาจริยวโจ ปาราสริโย ยทาพฺรวิ ๑

มา สุ ตฺวํ อกริ ๒ ปาปํ ยํ ตฺวํ ปจฺฉา กตนฺตเป ฯ

ฉบับหลวง

ปาราสริยพราหมณ์ได้กล่าวคำใดไว้ว่า ท่านอย่าได้กระทำกรรมชั่ว อันจะทำตัวท่านให้เดือดร้อนในภายหลังนะ คำนี้นั้น เป็นถ้อยคำของท่านอาจารย์.

บาลี (สยามรัฐ)

ยานิ กโรติ ปุริโส ตานิ อตฺตนิ ปสฺสติ

กลฺยาณการี กลฺยาณํ ปาปการี จ ปาปกํ

ยาทิสํ วปเต พีชํ ตาทิสํ หรเต ผลนฺติ ฯ

จุลฺลนนฺทิยชาตกํ ทุติยํ ฯ

ฉบับหลวง

บุรุษทำกรรมเหล่าใดไว้ เขาย่อมเห็นกรรมเหล่านั้นในตน ผู้ทำกรรมดีย่อมได้รับผลดี ผู้ทำกรรมชั่ว ย่อมได้รับผลชั่ว บุคคลหว่านพืชเช่นใดย่อมได้รับผลเช่นนั้น.

จบ จุลลนันทิยชาดกที่ ๒.