พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย สัตตกนิบาต · กุกกุวรรค
๓. สุตนชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๙๘๓–๙๘๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในกุกกุวรรคมี ๔ ฉบับ
๓๙๘. สุตนชาตก (๓)
๓. สุตนชาดก (๓๙๘)
ว่าด้วยสุตนโพธิสัตว์
(พระโพธิสัตว์กล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก สัตตกนิบาต กุกกุวรรค สุตนชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๙ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๖๓–๑๖๔ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๒๕๗–๒๕๘
ราชา เต ภตฺตํ ปาเหสิ สุจึ มํสูปเสจนํ
มฆเทวสฺมึ (๑) อธิวตฺเถ เอหิ นิกฺขมฺม ภุญฺชสุ.
- ๑สี.อิ. มชาเทวสฺมึ
ท่านมฆเทพผู้สถิตอยู่ที่ต้นไทรนี้
พระราชาทรงส่งภัตตาหารที่ปรุงด้วยเนื้อที่สะอาดมาให้ท่าน
ท่านจงออกมาบริโภคเถิด
(ยักษ์กล่าวว่า)
เอหิ มาณว โอเรน ภิกฺขมาทาย สูปิตํ
ตฺวญฺจ มาณว ภกฺโขสิ (๑) อุโภ ภกฺขา ภวิสฺสถ.
- ๑ฉ.ม. ภิกฺขา จ
มาเถิดมาณพ จงวางภักษาหารที่เพียบพร้อมด้วยกับข้าวลง
มาณพ เจ้าก็จะเป็นภักษาหาร จัดเป็นภักษาหารทั้ง ๒ อย่าง
(พระโพธิสัตว์กล่าวว่า)
อปฺปเกน ตุวํ ยกฺข ถุลฺลมตฺถํ ชหิสฺสสิ
ภิกฺขนฺเต นาหริสฺสนฺติ ชนา มรณสงฺกิโน. (๑)
- ๑ฉ.ม.สี.อิ. มรณสญฺญโน
ยักษ์ ท่านจะละทิ้งประโยชน์อันยิ่งใหญ่เพราะเหตุเพียงเล็กน้อย
ชนทั้งหลายที่หวาดระแวงความตายจักไม่นำภักษาหารมาให้ท่าน
ลทฺธายํ ยกฺข (๑) ตว นิจฺจภิกฺขํ
สุจึ ปณีตํ รสสา อเปตํ
ภิกฺขญฺจ เต อาหริโย นโร อิธ
สุทุลฺลโภ โหหิติ ขาทิเต (๒) มยิ.
- ๑ฉ.ม. ลทฺธาย ยกฺขา
- ๒ฉ.ม. ภกฺขิเต
นี่ยักษ์ ท่านจักได้ภักษาหารที่สะอาด ประณีต
มีรสอร่อยเป็นประจำทุกวัน
ก็เมื่อท่านกินเราเสียแล้ว
คนที่จะนำภักษาหารมาให้ท่านในที่นี้จักหาได้ยากอย่างยิ่ง
(ยักษ์กล่าวว่า)
มเมว (๑) สุตน (๒) อตฺโถ ยถา ภาสสิ มาณว
มยา ตฺวํ สมนุญฺญาโต โสตฺถึ ปสฺสาหิ มาตรํ.
- ๑สี.อิ. มเมส
- ๒ฉ. สุตโน
พ่อสุตนะ เนื้อความตามที่ท่านพูด
เป็นประโยชน์แก่เราทีเดียว
เราอนุญาตท่าน
ขอให้ท่านจงกลับไปพบมารดาโดยความสวัสดีเถิด
ขคฺคํ ฉตฺตญฺจ ปาติญฺจ คจฺเฉวาทาย (๑) มาณว
โสตฺถึ ปสฺสตุ เต มาตา ตฺวญฺจ ปสฺสาหิ มาตรํ.
- ๑ฉ. คจฺฉมาทาย
พ่อมาณพ ท่านจงนำพระขรรค์ ฉัตร และถาดไปด้วย
ขอมารดาของท่านจงพบความสวัสดี
และขอให้ท่านจงพบมารดา
(พระโพธิสัตว์กล่าวว่า)
เอวํ ยกฺข สุขี โหหิ สห สพฺเพหิ ญาติภิ
ธนญฺจ เม อธิคตํ รญฺโญ จ วจนํ กตนฺติ.
สุตนชาตกํ (๑) ตติยํ.
- ๑ฉ. สุตนุชาตกํ
นี่ยักษ์ ขอท่านพร้อมกับหมู่ญาติทั้งหมด
จงเป็นสุขเช่นกันเถิด เราก็ได้ทรัพย์แล้ว
และเราก็กระทำตามพระราชโองการแล้ว
สุตนชาดกที่ ๓ จบ
๔. มาตุโปสกคิชฌชาดก (๓๙๙)
ว่าด้วยพญาแร้งโพธิสัตว์เลี้ยงมารดา
(แร้งรำพึงรำพันว่า)
จบ ๓. สุตนชาดก