arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุลาวกวรรค

๔. มัจฉชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในกุลาวกวรรคมี ๔ ฉบับ

๓๔. มจฺฉชาตก (๔)

๔. มัจฉชาดก (๓๔)

ว่าด้วยพญาปลา

(พญาปลาติดข่ายกลัวภรรยาจะเข้าใจผิดและเบียดเบียนเอาจึงคร่ำครวญอยู่ จึง กล่าวว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุลาวกวรรค มัจฉชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๙–๙ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๔–๑๔

บาลี (มหาจุฬาฯ)

น มํ สีตํ น มํ อุณฺหํ น มํ ชาลสฺมิ พาธนํ

ยญฺจ มํ มญฺญเต มจฺฉี อญฺญํ โส รติยา คโตติ.

มจฺฉชาตกํ จตุตฺถํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ความเย็น ความร้อน และการติดอยู่ในข่าย

ไม่ได้เบียดเบียนให้เราได้รับทุกข์

เหมือนเรื่องที่นางปลาเข้าใจเราว่า ไปยินดีนางปลาตัวอื่นเลย

มัจฉชาดกที่ ๔ จบ