arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุลาวกวรรค

๖. สกุณชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในกุลาวกวรรคมี ๔ ฉบับ

๓๖. สกุณชาตก (๖)

๖. สกุณชาดก (๓๖)

ว่าด้วยนกโพธิสัตว์

(นกโพธิสัตว์เห็นกิ่งไม้เสียดสีกันเกิดไฟป่า จึงกล่าวแก่นกยูงว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุลาวกวรรค สกุณชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๙–๙ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๕–๑๕

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ยนฺนิสฺสิตา ชคติรุหํ วิหงฺคมา สฺวายํ อคฺคิ ปมุญฺจติ

ทิสา ภชถ วงฺกงฺคา (๑) ชาตํ สรณโต ภยนฺติ.

สกุณชาตกํ ฉฏฺฐํ.

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑ฉ.ม. วกฺกงฺคา
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

นกทั้งหลายอาศัยต้นไม้ใด

ต้นไม้นั้นปล่อยไฟออกมา

นี่นกทั้งหลาย พวกเธอจงหนีไปยังทิศทั้งหลายเถิด

ภัยได้เกิดมีแต่ต้นไม้อันเป็นที่พึ่งของพวกเรา

สกุณชาดกที่ ๖ จบ