พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุลาวกวรรค
๖. สกุณชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในกุลาวกวรรคมี ๔ ฉบับ
๓๖. สกุณชาตก (๖)
๖. สกุณชาดก (๓๖)
ว่าด้วยนกโพธิสัตว์
(นกโพธิสัตว์เห็นกิ่งไม้เสียดสีกันเกิดไฟป่า จึงกล่าวแก่นกยูงว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุลาวกวรรค สกุณชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๙–๙ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๕–๑๕
บาลี (มหาจุฬาฯ)
ยนฺนิสฺสิตา ชคติรุหํ วิหงฺคมา สฺวายํ อคฺคิ ปมุญฺจติ
ทิสา ภชถ วงฺกงฺคา (๑) ชาตํ สรณโต ภยนฺติ.
สกุณชาตกํ ฉฏฺฐํ.
เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
- ๑ฉ.ม. วกฺกงฺคา
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
นกทั้งหลายอาศัยต้นไม้ใด
ต้นไม้นั้นปล่อยไฟออกมา
นี่นกทั้งหลาย พวกเธอจงหนีไปยังทิศทั้งหลายเถิด
ภัยได้เกิดมีแต่ต้นไม้อันเป็นที่พึ่งของพวกเรา
สกุณชาดกที่ ๖ จบ
จบ ๖. สกุณชาดก