พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุลาวกวรรค
๖. สกุณชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในกุลาวกวรรคมี ๔ ฉบับ
๖ สกุณชาตกํ
๖. สกุณชาดก
ว่าด้วยที่พึ่งให้โทษ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุลาวกวรรค สกุณชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (สยามรัฐ)
ยนฺนิสฺสิตา ชคติรุหํ (วิหงฺคมา) สฺวายํ อคฺคึ ปมุญฺจติ
ทิสา ภชถ วงฺกงฺคา ๑ ชาตํ สรณโต ภยนฺติ ฯ
สกุณชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ
ฉบับหลวง
นกทั้งหลายอาศัยต้นไม้ใด ต้นไม้นั้นย่อมทิ้งเอาไฟลงมา นกทั้งหลายจงพากันหนีไปอยู่เสียที่อื่นเถิด ภัยเกิดจากที่พึ่งของพวกเราแล้ว.
จบ สกุณชาดกที่ ๖.
จบ ๖. สกุณชาดก