พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุสนาฬิวรรค
๗. กลัณฑุกชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๒๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในกุสนาฬิวรรคมี ๔ ฉบับ
๑๒๗. กลณฺฑุกชาตก (๗)
๗. กลัณฑุกชาดก (๑๒๗)
ว่าด้วยชาติกำเนิดของนายกลัณฑุกะ
(ลูกนกแขกเต้าโพธิสัตว์กล่าวเตือนทาสกลัณฑุกะว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุสนาฬิวรรค กลัณฑุกชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๓๑–๓๑ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๕๒–๕๒
บาลี (มหาจุฬาฯ)
เต เทสา ตานิ วตฺถูนิ อหญฺจ วนโคจโร
อนุวิจฺจ โข ตํ คณฺเหยฺยุํ ปิว (๑) ขีรํ กลณฺฑุกาติ.
กลณฺฑุกชาตกํ สตฺตมํ.
เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
- ๑สี.อิ. ปิป
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
เราเที่ยวอยู่ในป่ายังรู้ชาติกำเนิดของเจ้าได้
นายของเจ้าทราบแน่ชัดแล้วต้องจับเจ้าไป
เจ้ากลัณฑุกะ เจ้าจงดื่มนมสดเสียเถิด
กลัณฑุกชาดกที่ ๗ จบ
จบ ๗. กลัณฑุกชาดก