arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุสนาฬิวรรค

๑. กุสนาฬิชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๒๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในกุสนาฬิวรรคมี ๔ ฉบับ

๑๓ กุสนาฬิวคฺโค

๑ กุสนาฬิชาตกํ

๑๓. กุสนาฬิวรรค

๑. กุสนาฬิชาดก

ว่าด้วยประโยชน์ของการผูกมิตร

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุสนาฬิวรรค กุสนาฬิชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (สยามรัฐ)

กเร สริกฺโข อถวาปิ เสฏฺโฐ

นิหีนโก วาปิ กเรยฺย เอโก

กเรยฺยุเมเต ๑ พฺยสเน อุตฺตมตฺถํ

ยถา อหํ กุสนาฬิ รุจายนฺติ ฯ

กุสนาฬิชาตกํ ปฐมํ ฯ

___________

๑ สี. ยุ. กเรยฺยุํ เต ฯ

ฉบับหลวง

บุคคลผู้เสมอกัน ประเสริฐกว่ากัน หรือเลวกว่ากัน พึงกระทำมิตรธรรมเถิด เพราะมิตรเหล่านั้น เมื่อความเสื่อมเกิดขึ้น ก็พึงทำประโยชน์อันอุดมให้ได้ ดุจเราผู้เป็นรุกขเทวดาและกุสนาฬิเทวดา คบหาเป็นมิตรกัน ฉะนั้น.

จบ กุสนาฬิชาดกที่ ๑.