พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุสนาฬิวรรค
๘. มูสิกชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๒๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในกุสนาฬิวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุสนาฬิวรรค มูสิกชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๖๒–๖๓
๖. อสิลักขณชาดก (๑๒๖)
ว่าด้วยเหตุอย่างเดียวกันได้ผลต่างกัน
(พระราชาทรงพระสรวลต่อพราหมณ์ผู้ทำนายลักษณะดาบ แล้วตรัส บอกเหตุที่ทรงจามแล้วได้พระราชธิดาและราชสมบัติว่า){๑๒๖} [๑๒๖] เหตุอย่างเดียวกันนั่นเองย่อมเป็นผลดีแก่คนหนึ่ง แต่เป็นผล ร้ายแก่อีกคนหนึ่งได้ เพราะฉะนั้น เหตุอย่างเดียวกันมิใช่ว่าจะ เป็นผลดีไปเสียทั้งหมด หรือมิใช่ว่าจะเป็นผลร้ายไปเสียทั้งหมด
๗. กลัณฑุกชาดก (๑๒๗)
ว่าด้วยตระกูลของนายกลัณฑุกะ
(ลูกนกแขกเต้าโพธิสัตว์พูดเตือนนายกลัณฑุกะผู้เป็นทาสว่า)
{๑๒๗} [๑๒๗] ชาติตระกูลของเจ้าไม่ใช่ชาติตระกูลสูง เราผู้เที่ยวอยู่ในป่าก็ยังรู้ได้นายของเจ้าทราบแน่แล้วพึงจับท่านไป นายกลัณฑุกะ เจ้าจงดื่มนํ้านมเสียเถิด
๘. มูสิกชาดก (๑๒๘)
ว่าด้วยผู้เอาธรรมบังหน้า
(พญาหนูโพธิสัตว์กล่าวตำหนิสุนัขจิ้งจอกว่า)
{๑๒๘} [๑๒๘] ผู้ใดเทิดธรรมเป็นธงชัยให้ผู้คนเขาตายใจ ปกปิดประพฤติชั่ว ความประพฤติของผู้นั้นชื่อว่าความประพฤติของแมว
๙. อัคคิกชาดก (๑๒๙)
ว่าด้วยสุนัขจิ้งจอกชื่ออัคคิกะลวงกินหนู
(พญาหนูโพธิสัตว์ต่อว่าสุนัขจิ้งจอกว่า)
{๑๒๙} [๑๒๙] กระจุกขนนี้หาได้มีเพราะเหตุแห่งบุญไม่ แต่มีเพราะเหตุแห่งการหากิน ฝูงหนูไม่ครบตามจำนวนการนับหาง พอกันทีนะ เจ้าอัคคิกะ
๑๐. โกสิยชาดก (๑๓๐)
ว่าด้วยถ้อยคำกับการกินไม่สมกัน
(พราหมณ์มาณพผู้เป็นศิษย์พระโพธิสัตว์พูดเตือนนางพราหมณีว่า)
{๑๓๐} [๑๓๐] แม่โกสิยะ เธอจงกินยาให้สมกับที่ท่านอ้างว่าป่วย หรือไม่ก็จงพูดให้สมกับอาหารที่กินเข้าไปเพราะถ้อยคำกับการกินของ เธอทั้ง ๒ ประการไม่สมกันเลย
จบ กุสนาฬิวรรคที่ ๑๓
รวมชาดกที่มีวรรคนี้ คือ
๑. กุสนาฬิชาดก ๒. ทุมเมธชาดก
๓. นังคลีสชาดก ๔. อัมพชาดก
๕. กฏาหกชาดก ๖. อสิลักขณชาดก
๗. กลัณฑุกชาดก ๘. มูสิกชาดก
๙. อัคคิชาดก ๑๐. โกสิยชาดก
จบ ๘. มูสิกชาดก