พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุสนาฬิวรรค
๙. อัคคิกชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๒๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในกุสนาฬิวรรคมี ๔ ฉบับ
๑๒๙. อคฺคิกชาตก (๙)
๙. อัคคิกชาดก (๑๒๙)
ว่าด้วยสุนัขจิ้งจอกชื่ออัคคิกะ
(พญาหนูโพธิสัตว์กล่าวติเตียนสุนัขจิ้งจอกว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุสนาฬิวรรค อัคคิกชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๓๒–๓๒ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๕๓–๕๓
บาลี (มหาจุฬาฯ)
นายํ สิขา ปุญฺญเหตุ ฆาสเหตุ อยํ สิขา
นงฺคุฏฺฐคณนํ ยาติ อลนฺเต โหตุ อคฺคิกาติ.
อคฺคิกชาตกํ (๑) นวมํ.
เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
- ๑ฉ.ม. อคฺคิกภารทฺวาชชาตกํ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
ปอยผมนี้มิได้มีไว้เพราะเหตุแห่งบุญ
มีไว้เพราะเป็นเลสอ้างเพื่อการหากิน
หมู่หนูมีไม่ครบตามจำนวนหาง
อัคคิกะ พอกันทีเถิดสำหรับท่าน
อัคคิกชาดกที่ ๙ จบ
จบ ๙. อัคคิกชาดก