arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุสนาฬิวรรค

๙. อัคคิกชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๒๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในกุสนาฬิวรรคมี ๔ ฉบับ

๑๒๙. อคฺคิกชาตก (๙)

๙. อัคคิกชาดก (๑๒๙)

ว่าด้วยสุนัขจิ้งจอกชื่ออัคคิกะ

(พญาหนูโพธิสัตว์กล่าวติเตียนสุนัขจิ้งจอกว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุสนาฬิวรรค อัคคิกชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๓๒–๓๒ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๕๓–๕๓

บาลี (มหาจุฬาฯ)

นายํ สิขา ปุญฺญเหตุ ฆาสเหตุ อยํ สิขา

นงฺคุฏฺฐคณนํ ยาติ อลนฺเต โหตุ อคฺคิกาติ.

อคฺคิกชาตกํ (๑) นวมํ.

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑ฉ.ม. อคฺคิกภารทฺวาชชาตกํ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ปอยผมนี้มิได้มีไว้เพราะเหตุแห่งบุญ

มีไว้เพราะเป็นเลสอ้างเพื่อการหากิน

หมู่หนูมีไม่ครบตามจำนวนหาง

อัคคิกะ พอกันทีเถิดสำหรับท่าน

อัคคิกชาดกที่ ๙ จบ