พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุสนาฬิวรรค
๔. อัมพชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๒๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในกุสนาฬิวรรคมี ๔ ฉบับ
๑๒๔. อมฺพชาตก (๔)
๔. อัมพชาดก (๑๒๔)
ว่าด้วยดาบสฉันมะม่วง
(ฤๅษีโพธิสัตว์ได้เห็นเหตุที่ดาบส ๕๐๐ อาศัยดาบสผู้สมบูรณ์ด้วยวัตรเป็นอยู่ จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุสนาฬิวรรค อัมพชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๓๑–๓๑ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๕๑–๕๑
บาลี (มหาจุฬาฯ)
วายเมเถว ปุริโส น นิพฺพินฺเทยฺย ปณฺฑิโต
วายามสฺส ผลํ ปสฺส ภุตฺตา อมฺพา อนีติหนฺติ.
อมฺพชาตกํ จตุตฺถํ.
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
คนฉลาดควรพยายามร่ำไป
ไม่ควรเบื่อหน่าย
ท่านจงดูผลแห่งความพยายาม
ผลไม้มีมะม่วงเป็นต้นที่พวกฤาษีได้ฉัน
โดยมิได้ออกปากเนือง ๆ
อัมพชาดกที่ ๔ จบ
จบ ๔. อัมพชาดก