พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย จตุกกนิบาต · ปุจิมันทวรรค
๓. ขันติวาทิชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๕๐–๕๕๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในปุจิมันทวรรคมี ๔ ฉบับ
๓ ขนฺติวาทิชาตกํ
๓. ขันติวาทิชาดก
โทษที่ทำร้ายพระสมณะ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก จตุกกนิบาต ปุจิมันทวรรค ขันติวาทิชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
โย เต หตฺเถ จ ปาเท จ กณฺณนาสญฺจ เฉทยิ
ตสฺส กุชฺฌ มหาวีร มา รฏฺฐํ วินสฺส ๑ อิทํ ฯ
ข้าแต่ท่านผู้มีความเพียรมาก ผู้ใด ให้ตัดมือ ตัดเท้า หู และจมูกของท่านท่านจงโกรธผู้นั้นเถิด อย่าได้ทำรัฐนี้ให้พินาศเสียเลย.
โย เม หตฺเถ จ ปาเท จ กณฺณนาสญฺจ เฉทยิ
จิรํ ชีวตุ โส ราชา นหิ กุชฺฌนฺติ มาทิสา ฯ
พระราชาพระองค์ใด รับสั่งให้ตัดมือ เท้า หู และจมูกของอาตมภาพ ขอพระราชาพระองค์นั้น จงทรงพระชนม์ยืนนาน บัณฑิตทั้งหลาย เช่นกับอาตมภาพ ย่อมไม่โกรธเคืองเลย.
อหุ อตีตมทฺธาเน ๒ สมโณ ขนฺติทีปโน
ตํ ขนฺติยาเยว ฐิตํ กาสิราชา อเฉทยิ ฯ
สมณะผู้สมบูรณ์ด้วยขันติ ได้มีมาในอดีตกาลแล้ว พระเจ้ากาสีรับคำสั่งให้ตัดมือ เท้า หู และจมูกของสมณะผู้ตั้งอยู่ในขันติ.
ตสฺส กมฺมผรุสสฺส ๓ วิปาโก กฏุโก อหุ
ยํ กาสิราชา เวเทสิ นิรยมฺหิ สมปฺปิโตติ ฯ
ขนฺติวาทิชาตกํ ตติยํ ฯ
พระเจ้ากาสีหมกไหม้อยู่ในนรก ได้เสวยวิบากอันเผ็ดร้อนของกรรมที่หยาบช้านั้น.
จบ ขันติวาทิชาดกที่ ๓.
จบ ๓. ขันติวาทิชาดก