arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · พีรณัตถัมภกวรรค

๕. กัจฉปชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๗๙–๒๘๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในพีรณัตถัมภกวรรคมี ๔ ฉบับ

๕ กจฺฉปชาตกํ

๕. กัจฉปชาดก

ว่าด้วยตายเพราะปาก

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต พีรณัตถัมภกวรรค กัจฉปชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (สยามรัฐ)

อวธิ วต อตฺตานํ กจฺฉโปว ปพฺยาหรํ ๑

สุคฺคหิตสฺมึ กฏฺฐสฺมึ วาจาย สกิยา วธิ ฯ

ฉบับหลวง

เต่าพออ้าปากจะพูด ได้ฆ่าตนเองแล้วหนอ เมื่อตนคาบท่อนไม้ไว้ดีแล้วก็ฆ่าตนเสียด้วยวาจาของตนเอง.

บาลี (สยามรัฐ)

เอตมฺปิ ทิสฺวา นรวีรเสฏฺฐ

วาจํ ปมุญฺเจ กุสลํ นาติเวลํ

ปสฺสสิ พหุภาเณน กจฺฉปํ พฺยสนํ คตนฺติ ฯ

กจฺฉปชาตกํ ปญฺจมํ ฯ

ฉบับหลวง

ข้าแต่พระองค์ผู้ประเสริฐสุดในหมู่นรชน บุรุษผู้เป็นบัณฑิตเห็นเหตุอันนี้แล้ว ควรเปล่งแต่วาจาที่ดี ไม่ควรเปล่งวาจานั้นให้ล่วงเวลาไปขอพระองค์ทรงทอดพระเนตรเต่าตัวถึงความพินาศเพราะพูดมาก.

จบ กัจฉปชาดกที่ ๕.