arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · รุหกวรรค

๖. วลาหกัสสชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๔๑–๒๔๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในรุหกวรรคมี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต รุหกวรรค วลาหกัสสชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๐๐–๑๐๐

หน้า ๑๐๐

๖. วลาหกัสสชาดก (๑๙๖)

ว่าด้วยความสวัสดีเกิดจากม้าวลาหก

(พระบรมศาสดาทรงแสดงชาดกเรื่องนี้แล้วตรัสว่า)

{๒๔๑} [๒๔๑] นรชนเหล่าใดไม่ทำตามโอวาทที่ผู้รู้แสดงแล้ว นรชนเหล่านั้น จักต้องถึงความพินาศ เปรียบเหมือนพ่อค้าทั้งหลายถูกนาง ผีเสื้อนํ้าหลอกลวงให้อยู่ในอำนาจฉะนั้น{๒๔๒} [๒๔๒] ส่วนนรชนเหล่าใดทำตามโอวาทที่ท่านผู้รู้แสดงแล้วนรชน เหล่านั้นจักถึงฝั่งสวัสดี ดุจพ่อค้าทั้งหลายทำตามถ้อยคำที่ม้า วลาหกกล่าวแล้วฉะนั้น

๗. มิตตามิตตชาดก (๑๙๗)

ว่าด้วยอาการของผู้เป็นมิตรและมิใช่มิตร

(ฤๅษีโพธิสัตว์ถูกหมู่ฤๅษีถามถึงเหตุที่สามารถรู้ได้ว่าใครเป็นมิตรหรือมิ ใช่มิตร จึงบอกเหตุแก่ฤๅษีทั้งหลายว่า)

{๒๔๓} [๒๔๓] คนที่เห็นกันแล้วไม่ยอมยิ้ม ๑ ไม่แสดงความยินดีตอบ ๑ ไม่ยอมสบตาด้วย ๑ ประพฤติตรงกันข้ามเสมอ ๑

{๒๔๔} [๒๔๔] อาการเหล่านี้มีปรากฏอยู่ในคนที่มิใช่มิตร เป็นเหตุให้บัณฑิต ได้เห็นและได้ฟังแล้ว ก็รู้ได้ว่ามิใช่มิตร