พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · รุหกวรรค
๒. สิริกาฬกัณณิชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๓๓–๒๓๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในรุหกวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต รุหกวรรค สิริกาฬกัณณิชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๕๗ หน้า ๒๒๘–๒๒๙
๒. สิริกาฬกัณณิชาดก
ว่าด้วยสิริกับกาฬกรรณี
[๒๓๓] หญิงที่มีรูปงาม ทั้งมีศีลาจารวัตร บุรุษไม่พึงปรารถนาหญิงนั้น ท่านเชื่อไหมมโหสถ.
[๒๓๔] ข้าแต่มหาราชะ ข้าพระบาทเชื่อ บุรุษคงเป็นคนต่ำต้อย สิริกับกาฬกรรณีย่อมไม่สมกันเลยไม่ว่าในกาลไหน ๆ.
จบ สิริกาฬกัณณิชาดกที่ ๒
อรรถกถาสิริกาฬกัณณิกชาดกที่ ๒
สิริกัณณิชาดกนี้ มีคำเริ่มต้นว่า อิตฺถี สยา รูปวตี ดังนี้จักมีแจ้งในมหาอุมมังคชาดก.
จบ อรรถกถาสิริกาฬกัณณิชาดกที่ ๒
๓. จุลลปทุมชาดก
ว่าด้วยการลงโทษหญิงชายทำชู้กัน
[๒๓๕] หญิงคนนี้แหละ คือหญิงคนนั้น ถึงเราก็คือ บุรุษคนนั้น ไม่ใช่คนอื่น บุรุษคนนี้แหละที่หญิงคนนี้อ้างว่า เป็นผัวของนางมาตั้งแต่เป็นกุมารี ก็คือบุรุษที่ถูกตัดมือ หาใช่คนอื่นไม่ ขึ้นชื่อว่าหญิงทั้งหลายควรฆ่าเสียให้หมดเลย ความสัตย์ไม่มีในหญิงทั้งหลาย.
[๒๓๖] ท่านทั้งหลายจงฆ่าบุรุษผู้ชั่วช้าลามกราวกับซากผี มักทำชู้กับภรรยาผู้อื่นคนนี้ เสียด้วยสาก จงตัดหูตัดจมูกของหญิงผู้ปรนนิบัติผัวชั่วช้าลามกคนนี้เสียทั้งเป็น ๆ เถิด.
จบ จุลลปทุมชาดกที่ ๓
อรรถกถาจุลลปทุมชาดกที่ ๓
พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ทรงปรารภภิกษุผู้กระสัน ตรัสพระธรรมเทศนานี้ มีคำเริ่มต้นว่าอยเมว สา อหมฺปิ โส อนญฺโญ ดังนี้.
จบ ๒. สิริกาฬกัณณิชาดก