arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · ลิตตวรรค

๗. นามสิทธิชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๙๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในลิตตวรรคมี ๔ ฉบับ

๙๗. นามสิทฺธิชาตก (๗)

๗. นามสิทธิชาดก (๙๗)

ว่าด้วยชื่อไม่เป็นของสำคัญ

(อาจารย์ทิศาปาโมกข์โพธิสัตว์เปรียบเทียบเรื่องที่นายปาปกะผู้เป็นศิษย์ต้องการ เปลี่ยนชื่อเพราะเป็นอัปปมงคลที่เขาเห็นมาและกรรมที่เขาทำ จึงกล่าวคาถานี้ว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต ลิตตวรรค นามสิทธิชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๒๔–๒๔ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๔๐–๔๐

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ชีวกญฺจ มตํ ทิสฺวา ธนปาลิญฺจ ทุคฺคตํ

ปนฺถกญฺจ วเน มูฬฺหํ ปาปโก ปุนราคโตติ.

นามสิทฺธิชาตกํ สตฺตมํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เพราะเห็นคนชื่อเป็นได้ตายไป หญิงชื่อมีทรัพย์กลับตกยาก

และคนชื่อว่านักเดินทางแต่กลับหลงทางอยู่ในป่า

นายปาปกะจึงได้กลับมา

นามสิทธิชาดกที่ ๗ จบ