พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · ลิตตวรรค
๖. เตลปัตตชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๙๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในลิตตวรรคมี ๔ ฉบับ
๖ เตลปตฺตชาตกํ
๖. เตลปัตตชาดก
ว่าด้วยการรักษาจิต
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต ลิตตวรรค เตลปัตตชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (สยามรัฐ)
สมติตฺติกํ อนวเสกํ
เตลปตฺตํ ยถา ปริหเรยฺย
เอวํ สจิตฺตมนุรกฺเข (สติยา ๒-)
ปตฺถยาโน ทิสํ อคตปุพฺพนฺติ ฯ
เตลปตฺตชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ
ฉบับหลวง
บุคคลพึงประคองภาชนะอันเต็มเปี่ยมด้วยน้ำมัน ฉันใด บัณฑิตผู้ปรารถนาจะไปสู่ทิศที่ยังไม่เคยไป ก็พึงตามรักษาจิตของตนไว้ด้วยสติ ฉันนั้น.
จบ เตลปัตตชาดกที่ ๖.
จบ ๖. เตลปัตตชาดก