พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · ลิตตวรรค
๖. เตลปัตตชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๙๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในลิตตวรรคมี ๔ ฉบับ
๙๖. เตลปตฺตชาตก (๖)
๖. เตลปัตตชาดก (๙๖)
ว่าด้วยการรักษาจิตเหมือนการรักษาภาชนะน้ำมัน
(พระศาสดาทรงประมวลเรื่องในอดีตมาสาธก ตรัสพระคาถานี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต ลิตตวรรค เตลปัตตชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๒๔–๒๔ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๔๐–๔๐
บาลี (มหาจุฬาฯ)
สมติตฺติกํ อนวเสกํ
เตลปตฺตํ ยถา ปริหเรยฺย
เอวํ สจิตฺตมนุรกฺเข สติยา (๑)
ปตฺถยาโน ทิสํ อคตปุพฺพนฺติ.
เตลปตฺตชาตกํ ฉฏฺฐํ.
เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
- ๑ฉ.ม.สี. อทํ ปทํ นตฺถิ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
บุคคลเมื่อปรารถนาจะไปสู่ทิศทางที่ยังไม่เคยไป
พึงตามรักษาจิตของตนด้วยสติ
เหมือนบุคคลประคับประคองภาชนะ
ที่มีน้ำมันเต็มเปี่ยมไม่ให้หก
เตลปัตตชาดกที่ ๖ จบ
จบ ๖. เตลปัตตชาดก