พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · ลิตตวรรค
๒. มหาสารชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๙๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในลิตตวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต ลิตตวรรค มหาสารชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๔๘–๔๘
๑๐. ลิตตวรรค
๑. ลิตตชาดก (๙๑)
ว่าด้วยลูกสกาเคลือบยาพิษ
(นักสกาโพธิสัตว์กล่าวเตือนนักสกาโกงว่า)
{๙๑} [๙๑] คนกลืนลูกสกาที่เคลือบด้วยยาพิษอย่างแรงกล้าเข้าไปก็ไม่รู้สึกตัว เฮ้ เจ้านักเลงชั่ว กลืนเข้าไป ๆ ภายหลังจักมีผลร้ายแก่เจ้า
๒. มหาสารชาดก (๙๒)
ว่าด้วยคนที่เหมาะกับเหตุการณ์ย่อมเป็นที่ต้องการ
(พระเจ้าพรหมทัตเมื่อทรงชมเชยอำมาตย์โพธิสัตว์ จึงตรัสว่า)
{๙๒} [๙๒] ยามคับขัน ย่อมต้องการคนกล้ายามประชุมปรึกษา ย่อม ต้องการคนไม่พูดพล่ามยามมีข้าวน้ำ ย่อมต้องการคนที่รัก ยามเกิดปัญหา ย่อมต้องการผู้รู้
๓. วิสสาสโภชนชาดก (๙๓)
ว่าด้วยภัยมาจากความไว้วางใจกัน
(เศรษฐีโพธิสัตว์แสดงธรรมแก่บริษัทบริวารว่า)
{๙๓} [๙๓] ไม่ควรไว้วางใจในผู้ที่ยังไม่คุ้นเคยกันแม้ผู้ที่คุ้นเคยกันแล้ว ก็ไม่ควรไว้วางใจ ภัยย่อมมาจากความไว้วางใจ เหมือนภัย จากแม่เนื้อตกถึงราชสีห์ฉะนั้น
จบ ๒. มหาสารชาดก