พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · ลิตตวรรค
๑๐. อสาตรูปชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๐๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในลิตตวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต ลิตตวรรค อสาตรูปชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๕๑–๕๒
๑๐. อสาตรูปชาดก (๑๐๐)
ว่าด้วยสิ่งที่ครอบงำคนประมาท
(พระบรมศาสดาทรงประมวลเรื่องแล้วตรัสว่า)
{๑๐๐} [๑๐๐] สิ่งที่ไม่น่าชื่นชมย่อมครอบงำผู้ประมาทแล้วในรูปของที่น่าชื่นชม สิ่งที่ไม่น่ารักย่อมครอบงำในรูปของที่น่ารักสิ่งที่เป็นทุกข์ ย่อมครอบงำในรูปของความสุข
จบ ลิตตวรรคที่ ๑๐
รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. ลิตตชาดก ๒. มหาสารชาดก
๓. วิสสาสโภชนชาดก ๔. โลมหังสชาดก
๕. มหาสุทัสสนชาดก ๖. เตลปัตตชาดก
๗. นามสิทธิชาดก ๘. กูฏวาณิชชาดก
๙. ปโรสหัสสชาดก ๑๐. อสาตรูปชาดก
จบ มัชฌิมปัณณาสก์
๑๑. ปโรสตวรรค
๑. ปโรสตชาดก (๑๐๑)
ว่าด้วยคนมีปัญญาคนเดียวดีกว่าคนโง่ตั้งร้อย
(พระบรมศาสดาทรงประมวลเรื่องแล้วตรัสว่า)
{๑๐๑} [๑๐๑] แม้จะมาประชุมกันตั้งร้อยกว่าคน ถ้าพวกเขาปราศจากปัญญา ก็พึงพินิจกันอยู่ได้เป็นร้อยปี คนที่มีปัญญารู้แจ้งเนื้อความแห่งคําที่บัณฑิตกล่าวไว้แล้วเพียงคนเดียว ยังจะดีกว่า
๒. ปัณณิกชาดก (๑๐๒)
ว่าด้วยปัณณิกอุบาสกลองใจลูกสาวตน
(ลูกสาวพอถูกปัณณิกอุบาสกผู้เป็นบิดาจับมือลองใจดูว่ามีกุมาริกา ธรรมหรือไม่ จึงร่ำไห้ตัดพ้อบิดาว่า)
{๑๐๒} [๑๐๒] เมื่อดิฉันได้รับทุกข์ ผู้ที่จะเป็นที่พึ่งได้ก็คือบิดาของดิฉันเอง แต่ท่านกลับมาทําความประทุษร้ายดิฉันในป่า ดิฉันจะคร่ำครวญ ถึงใครในกลางป่าในเมื่อผู้ที่ควรจะเป็นที่พึ่งของดิฉันได้กลับ มาทําสิ่งที่น่าบัดสีเสียเอง
๓. เวริชาดก (๑๐๓)
ว่าด้วยการอยู่ร่วมกับคนมีเวรกันเป็นทุกข์
(มหาเศรษฐีโพธิสัตว์หนีพ้นพวกโจรไปได้ จึงเปล่งอุทานขึ้นว่า)
จบ ๑๐. อสาตรูปชาดก