arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · สันถวรรค

๔. คิชฌชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๗๗–๑๗๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในสันถวรรคมี ๔ ฉบับ

๑๖๔. คิชฺฌชาตก (๔)

๔. คิชฌชาดก (๑๖๔)

ว่าด้วยสายตานกแร้ง

(พระเจ้าพรหมทัตตรัสถามพญาแร้งโพธิสัตว์ว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต สันถวรรค คิชฌชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๔๓–๔๓ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๗๐–๗๐

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ยนฺนุ คิชฺโฌ โยชนสตํ กุณปานิ อเวกฺขติ

กสฺมา ชาลญฺจ ปาสญฺจ อาสชฺชาปิ น พุชฺฌสิ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ธรรมดานกแร้งย่อมเห็นซากศพได้ไกลถึงร้อยโยชน์มิใช่หรือ

เพราะเหตุไร เจ้าแม้มาใกล้ข่ายและบ่วงแล้วก็ไม่รู้

(พญาแร้งโพธิสัตว์กราบทูลว่า)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ยทา ปราภโว โหติ โปโส ชีวิตสงฺขเย

อถ ชาลญฺจ ปาสญฺจ อาสชฺชาปิ น พุชฺฌตีติ.

คิชฺฌชาตกํ จตุตฺถํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เมื่อใดสัตว์มีความเสื่อมในขณะจะสิ้นชีวิต

เมื่อนั้นถึงจะมาใกล้ข่ายและบ่วงก็ไม่รู้

คิชฌชาดกที่ ๔ จบ