พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · สันถวรรค
๓. สุสีมชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๗๕–๑๗๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในสันถวรรคมี ๔ ฉบับ
๑๖๓. สุสีมชาตก (๓)
๓. สุสีมชาดก (๑๖๓)
ว่าด้วยพระเจ้าสุสีมะ
(พราหมณ์ปุโรหิตโพธิสัตว์ของพระเจ้าสุสีมะ กราบทูลเรื่องที่ได้ทราบข่าวมาว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต สันถวรรค สุสีมชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๔๓–๔๓ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๗๐–๗๐
กาฬา มิคา เสตทนฺตา ตวีเม
ปโรสตํ เหมชาลาภิฉนฺนา (๑)
เต เต ททามีติ สุสีม พฺรูสิ
อนุสฺสรํ เปตฺติปิตามหานํ.
- ๑สี. เหมชาลาภิสญฺฉนฺนา
ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงพระนามว่าสุสีมะ ช้างดำมีงาขาว
ของพระองค์เหล่านี้ ๑๐๐ กว่าเชือก ประดับด้วยข่ายทองคำ
พระเจ้าสุสีมะ พระองค์ยังทรงระลึกถึงการกระทำของพระชนก
และพระอัยยกาของพระองค์หรือ จึงตรัสว่า
เราจะให้ช้างเหล่านั้นแก่พราหมณ์เหล่าอื่น พระเจ้าข้า
(พระเจ้าสุสีมะทรงสดับคำของพระโพธิสัตว์แล้วตรัสว่า)
กาฬา มิคา เสตทนฺตา มมีเม
ปโรสตํ เหมชาลาภิจฺฉนฺนา
เต เต ททามีติ วทามิ มาณว
อนุสฺสรํ เปตฺติปิตามหานนฺติ.
สุสีมชาตกํ ตติยํ.
นี่พ่อมาณพ ช้างดำมีงาขาวของเราเหล่านี้
๑๐๐ กว่าเชือก ประดับด้วยข่ายทองคำ
เรายังระลึกถึงการกระทำของพระบิดาและพระอัยยกา
จึงพูดว่า เราจะให้ช้างเหล่านั้นแก่พราหมณ์เหล่าอื่น
สุสีมชาดกที่ ๓ จบ
จบ ๓. สุสีมชาดก