พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อัตถกามวรรค
๗. วารุณิทูสกชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในอัตถกามวรรคมี ๔ ฉบับ
๗ วารุณิทูสกชาตกํ
๗. วารุณิทูสกชาดก
ผู้มีปัญญาทรามทำให้เสียประโยชน์
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อัตถกามวรรค วารุณิทูสกชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (สยามรัฐ)
น เว อนตฺถกุสเลน อตฺถจริยา สุขาวหา
หาเปติ อตฺถํ ทุมฺเมโธ โกณฺฑญฺโญ วารุณึ ยถาติ ฯ
วารุณิทูสกชาตกํ สตฺตมํ ฯ
ฉบับหลวง
ผู้ฉลาดในสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ ถึงจะทำความเจริญ ก็ไม่สามารถจะนำความสุขมาให้ ผู้มีปัญญาทรามย่อมทำประโยชน์ให้เสีย เหมือนกับโกณทัญญบุรุษทำสุราให้เสีย ฉะนั้น.
จบ วารุณิทูสกชาดกที่ ๗.
จบ ๗. วารุณิทูสกชาดก