พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ติกนิบาต · อัพภันตรวรรค
๓. วัฑฒกีสูกรชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๔๘–๔๕๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในอัพภันตรวรรคมี ๔ ฉบับ
๒๘๓. วฑฺฒกีสูกรชาตก (๓)
๓. วัฑฒกีสูกรชาดก (๒๘๓)
ว่าด้วยสุกรชื่อวัฑฒกี
(ชฎิลโกงเห็นเสือโคร่งกลับมาตัวเปล่า จึงกล่าวกับเสือโคร่งว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ติกนิบาต อัพภันตรวรรค วัฑฒกีสูกรชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๘๘–๘๘ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๔๒–๑๔๒
วรํ วรํ ตฺวํ นิหนํ ปุเร จริ
อสฺมึ ปเทเส อภิภุยฺย สูกเร
โสทานิ เอโก พฺยปคมฺม ฌายสิ
พลนฺนุ เต พฺยคฺฆ น จชฺช วิชฺชติ.
เจ้าเสือโคร่ง ในวันก่อนเจ้าเที่ยวย่ำยีเหล่าสุกรที่นี้
แต่บัดนี้ เจ้าซบเซามาแต่ผู้เดียว
วันนี้ เจ้าไม่มีแรงหรือ เสือโคร่ง
(เสือโคร่งได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวว่า)
อิเม สุทํ ยนฺติ ทิโสทิสํ ปุเร
ภยฏฺฏิตา เลณคเวสิโน ปุถู
เต ทานิ สงฺคมฺม วสนฺติ เอกโต
ยตฺถฏฺฐิตา ทุปฺปสหชฺชิเม มยา.
ได้ยินว่า ในวันก่อนสุกรเหล่านี้เห็นข้าพเจ้าแล้วเกิดความกลัว
แยกย้ายกันวิ่งหนีไปหาที่ซุกซ่อนตัวละทิศละทาง
แต่วันนี้สุกรเหล่านั้นมาอยู่รวมกันในชัยภูมิที่ข้าพเจ้าจะย่ำยีได้ยาก
(เทวดาที่สิงสถิตอยู่ในไพรสณฑ์นั้นได้กล่าวว่า)
นมตฺถุ สงฺฆาน สมาคตานํ
ทิสฺวา สยํ สงฺขฺย วทามิ อพฺภุตํ
พฺยคฺฆํ มิคา ยตฺถ ชินึสุ ทาฐิโน
สามคฺคิยา ทาฐพเลสุ มุจฺจเรติ.
วฑฺฒกีสูกรชาตกํ ตติยํ.
ข้าพเจ้าขอนอบน้อมฝูงสุกรที่มาประชุมพร้อมกัน
ข้าพเจ้าเห็นด้วยตัวเองซึ่งมิตรภาพอันไม่เคยปรากฏมาก่อน
จึงกล่าวสรรเสริญฝูงสูกรที่มีเขี้ยวเป็นกำลังจึงชนะเสือโคร่งได้
และพ้นมรณภัยได้ด้วยความสามัคคี
วัฑฒกีสูกรชาดกที่ ๓ จบ
จบ ๓. วัฑฒกีสูกรชาดก