พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ติกนิบาต · อัพภันตรวรรค
๔. สิริชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๕๑–๔๕๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในอัพภันตรวรรคมี ๔ ฉบับ
๒๘๔. สิริชาตก (๔)
๔. สิริชาดก (๒๘๔)
ว่าด้วยสมบัติเกิดขึ้นแก่ผู้มีบุญ
(พระศาสดาทรงนำอดีตนิทานมาแสดงแล้ว ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ติกนิบาต อัพภันตรวรรค สิริชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๘๘–๘๘ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๔๓–๑๔๓
ยํ อุสฺสุกา สงฺฆรนฺติ อลกฺขิกา พหุํ ธนํ
สิปฺปวนฺโต อสิปฺปา วา ลกฺขิกา (๑) ตานิ ภุญฺชเร. (๒)
- ๑สี. สิกฺขิว, ฉ.ม. ลกฺขิวา
- ๒ฉ.ม.สี. ภุญฺชติ
ผู้ไม่มีบุญจะมีศิลปะหรือไม่มีศีลปะก็ตามที
ขวนขวายรวบรวมทรัพย์ใดไว้เป็นจำนวนมาก
ทรัพย์นั้นผู้มีบุญย่อมได้ใช้สอย
สพฺพตฺถ กตปุญฺญสฺส อติจฺจญฺเญว ปาณิโน
อุปฺปชฺชนฺติ พหู โภคา อปิ นายตเนสุปิ.
สมบัติจำนวนมากล่วงเลยคนเหล่าอื่นไปเสีย
ย่อมเกิดขึ้นแก่ผู้กระทำบุญไว้ในที่ทั้งปวงเท่านั้น
แม้รัตนะทั้งหลายก็เกิดขึ้นในที่มิใช่บ่อเกิดแห่งรัตนะ
(พระศาสดาเมื่อจะทรงแสดงรัตนะเหล่านั้น จึงตรัสว่า)
กุกฺกุโฏ มณโย ทณฺโฑ ถิโย จ ปุญฺญลกฺขณา
อุปฺปชฺชนฺติ อปาปสฺส กตปุญฺญสฺส ชนฺตุโนติ.
ไก่ แก้วมณี ไม้เท้า และหญิงชื่อปุญญลักขณาเทวี
เกิดขึ้นแก่อนาถบิณฑิกเศรษฐีผู้ไม่ทำบาปทำแต่บุญไว้แล้ว
สิริชาดกที่ ๔ จบ
จบ ๔. สิริชาดก